Αν κάνεις
περπατήσει στην Αρχαία πόλη των Φιλίππων θα δει αμέτρητες επιγραφές, οι οποίες
περνούν απαρατήρητες από τους περισσότερους. Το χειρότερο είναι πως και οι
ειδικοί δεν δίνουν καμιά απολύτως σημασία, αν μάλιστα τους χαλάει το παραμυθάκι
που έχουν φτιάξει σχετικά με την ιστορία των Φιλίππων, τότε το βαπτίζουν <<πλαστό>> και κάπου εκεί
τελειώνουν όλα! Έχουμε πει πολλές φορές πως σε
όλο αυτό που ονομάζουν <<ιστορία των Φιλίππων>> μόνο το όνομα Φίλιπποι ισχύει. Τα άλλα, σχεδόν όλα, τα έχουν επινοήσει, ούτε μία πηγή, ούτε ένα κείμενο, ένα εύρημα υπάρχει που να αποδεικνύει αυτά που ισχυρίζονται. Για παράδειγμα, το παραμυθάκι πως η πόλη άρχισε να παρακμάζει από τον 7ο αιώνα, δεν το αναφέρει καμιά πηγή, κανένας αρχαίος συγγραφέας! Αντίθετα όλοι οι συγγραφείς της εποχής εκείνης αναφέρουν ακριβώς το αντίθετο. Το ότι η πόλη εγκαταλείφθηκε περι το 1390, επίσης δεν προκύπτει από πουθενά, κάθε άλλο μάλιστα!!!! Θα μας δοθεί η ευκαιρία όμως, κάποια στιγμή, να αναφερθούμε σε όλα αυτά.
όλο αυτό που ονομάζουν <<ιστορία των Φιλίππων>> μόνο το όνομα Φίλιπποι ισχύει. Τα άλλα, σχεδόν όλα, τα έχουν επινοήσει, ούτε μία πηγή, ούτε ένα κείμενο, ένα εύρημα υπάρχει που να αποδεικνύει αυτά που ισχυρίζονται. Για παράδειγμα, το παραμυθάκι πως η πόλη άρχισε να παρακμάζει από τον 7ο αιώνα, δεν το αναφέρει καμιά πηγή, κανένας αρχαίος συγγραφέας! Αντίθετα όλοι οι συγγραφείς της εποχής εκείνης αναφέρουν ακριβώς το αντίθετο. Το ότι η πόλη εγκαταλείφθηκε περι το 1390, επίσης δεν προκύπτει από πουθενά, κάθε άλλο μάλιστα!!!! Θα μας δοθεί η ευκαιρία όμως, κάποια στιγμή, να αναφερθούμε σε όλα αυτά.
Μία από τις επιγραφές, λοιπόν, που
συναντά κανείς είναι και αυτή στη Βασιλική Α΄. Πεταμένη σε μια πλευρά της
Βασιλική Α’, για περίπου 70 χρόνια, μας λέει πολλά αλλά κανείς δεν την ακούει.
Μας λέει λοιπόν πως στους Φιλίππους υπήρξε μια γυναίκα που τιμήθηκε για την
μεγάλη προσφορά της στην πόλη. Την ανακήρυξαν μάλιστα και Ηρωίδα, τόσο μεγάλο
ήταν το έργο της. Τη γυναίκα αυτή την έλεγαν Λαοδάμεια και ήταν κόρη του Μάμου
( όπως μπορείτε να δείτε και στη φωτογραφία ). Δυστυχώς η επιγραφή είναι
σπασμένη και σώζετε μόνο ένα κομμάτι της το οποίο κατά λέξη αναφέρει: <<
ΛΑΟΔΑΜΕΙΑ ΜΑΜΟΥ ΗΡΩΙΣΣΑ ΧΑΙΡΕ >>.
Ήταν σύνηθες, την εποχή εκείνη, να
έχουν τέτοιες επιγραφές στο κέντρο της
πόλης ώστε να μην χάνεται από τη μνήμη των κατοπινών γενιών η ιστορία της πόλη
αλλά και η μεγάλη προσφορά κάποιων κατοίκων της.
Καμιά προσπάθεια δεν έγινε και δεν
γίνεται να μάθουμε περισσότερα για αυτήν τη γυναίκα. Κανείς δεν εκμείρεται ( μετέχει ) σε μια
τέτοια προσπάθεια. Κανείς δεν μας εκμουσεί ( διδάσκει ) κάτι περισσότερο τόσο
για την γυναίκα αυτή όσο και για την πραγματική ιστορία των Φιλίππων. Αντίθετα
όλοι αυτοί οι <<ειδικοί>>
εκμέρονται σε μια προσπάθεια εκμοχλείας ( αποβολής με μεγάλη δυσκολία ) μας από
αυτό που θα έπρεπε να αποτελεί την ιστορία μας, την αφετηρία μιας πορείας στο
μέλλον! Έτσι λοιπόν, αυτή η εκμέλεια ( αδιαφορία, αμέλεια ) από πλευράς των
<<ειδικών>> οδηγεί σε μια εκμείλιξη ( ηρεμία ) του ενδιαφέροντος
κάθε πολίτη για την ιστορία του. Αντί να εκμεστούν ( γεμίζουν μέχρι πάνω ) τις
γνώσεις για τον τόπο μας πράττουν
ακριβώς το αντίθετο, εκμιαίνουν ( μολύνουν υπερβολικά ) τα πατρώα!
Βέβαια, αν οι καταστάσεις αλλάξουν ή έρθουν ( από τρίτους ) νέα στοιχεία
στη δημοσιότητα, τότε αυτοί οι ίδιοι θα
επεννέπουν ( θα λένε κατόπιν ) υπερθεματίζοντας, αυτά που τώρα αγνοούν!
Γι’ αυτήν τη γυναίκα λοιπόν, ας
κάνουμε μια προσπάθεια να έρθουμε σε μια κατάσταση εκμνησίας ( κατάσταση κατά την οποία το άτομο ξαναζεί
στιγμές από το παρελθόν του σαν να ήταν παρούσες ) έστω για λίγα δευτερόλεπτα,
ώστε η φαντασία να αναπληρώσει την άγνοιά μας. Ίσως έτσι και εμείς μπορέσουμε
να αναφωνήσουμε: ΛΑΟΔΑΜΕΙΑ ΜΑΜΟΥ ΗΡΩΙΣΣΑ ΧΑΙΡΕ….
Δρ. Τάσος
Σαββίδης
Κρηνίδες
Φιλίππων, 21/08/2016.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου