Αρχίσαμε ένα ταξίδι στην ιστορία του Λυκοστόμου και αυτό δεν λέει να μας εκπλήσσει κάθε φορά και περισσότερο. Αυτή τη φορά κάτι που κανείς δεν είχε υποπτευθεί και αν επαληθευτεί θα αλλάξει ριζικά την ιστορία της περιοχής. Ούτως ή άλλως έχουμε πει πως η ιστορία της περιοχής μας πρέπει να ξαναγραφεί, το μόνο που είναι σωστό είναι το όνομα Φίλιπποι!Κάνοντας βόλτες στους δρόμους του Λυκοστόμου, ανάμεσα σε μισογκρεμισμένα σπίτια και αυλές, και καθώς
τα είχα με τη τύχη μου που έβρεχε, έμεινα άφωνος μπροστά στο θέαμα που αντίκριζαν τα μάτια μου. Καθώς η βροχή ξέπλενε τις πέτρες από τη σκόνη και παρέσερνε το χώμα, αποκαλύφθηκε ένα θέαμα εκπληκτικό. Στους δρόμους πάνω λαμπίριζαν πέτρες, βαλμένες λες στη σειρά, τάχα από κάποιο χέρι. Κοίταξα καλύτερα μήπως και έκανα λάθος, μα όσο πιο προσεκτικά κοιτούσα τόσο πειθόμουν πως αυτό που έβλεπα δεν ήταν τυχαίο. Αυτό που ξεκάθαρα έβλεπα ήταν ένας λιθόστρωτος δρόμος ανάμεσα σε στενά δρομάκια που τα όριζαν οι τείχη των σπιτιών και των αυλών. Το μυαλό μου έτρεξε στα Ζαγοροχώρια, εκεί υπάρχει η ανάλογη εικόνα, μα θα λέγε κανείς πως αποτελούσε φυσική συνέχεια της ακροπόλεως των Φιλίππων!
Πράγματι, η εικόνα που σχηματίζει κανείς είναι αυτή των λιθόστρωτων δρόμων ανάμεσα σε πέτρινους τείχους, είτε σπιτιών, είτε αυλών. Αφήνοντας πίσω το λογοτεχνικό ύφος των πρώτων γραμμών, πρέπει να δεί κανείς τα πράγματα ψύχραιμα και αποστασιοποιημένα από συναισθήματα και προσδοκίες. Θεωρώ πολύ πιθανό το σενάριο οι πέτρες από τους τοίχους των σπιτιών, καθώς αυτά γκρεμίστηκαν από το χρόνο, να έπεσαν στο δρόμο, θεωρώ όμως πολύ ακραίο το σενάριο αυτές οι πέτρες να έπεσαν με τη σειρά. Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες, δεν χωρά καμιά αμφιβολία πως οι πέτρες αυτές τοποθετήθηκαν από ανθρώπινα χέρια.
Αν κανείς <<δέσει>> αυτό το σενάριο με τις βυζαντινές βρύσες του προηγουμένου, για το Λυκόστομο, άρθρου ξεκαθαρίζει ακόμα περισσότερο η εικόνα για το πώς θα πρέπει να ήταν ο οικισμός εκατοντάδες χρόνια πρίν. Ίσως ένα πυκνοκατοικημένο κάστρο-πόλη στα βόρεια σύνορα των Φιλίππων. Η εικόνα των στρατιωτών και των πολιτών να περπατούν στους λιθόστρωτους δρόμους της καστρούπολης δεν μπορεί να ξεκολλήσει από το μυαλό μου. Καλλιδρόμια τα έλεγαν οι Βυζαντινοί, καλντεριμ το άκουσαν οι Τούρκοι, και ως αντιδάνειο έφτασε σε μας.
Το μυστήριο των λιθόστρωτων δρόμων του Λυκοστόμου θα περιπλακεί ακόμη περισσότερο στο τρίτο μας άρθρο σχετικά με τα πηγάδια. Το φωνάζω και θα το φωνάζω όσο πιο δυνατά μπορώ, το Λυκόστομο δεν ήταν τουρκοχώρι αλλά μια αρχαία ή μεσαιωνική πυκνοκατοικημένη πόλη – κάστρο, με τους ιππότες, τους πεζούς, και τους πολίτες της!Δρ. Σαββίδης Τάσος.
Κρηνίδες Φιλίππων, 27/09/2016.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου