ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 05 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 831 μ. Χ. ΠΕΘΑΙΝΕΙ Ο ΟΜΟΥΡΤΑΓ, ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ

05 Νοεμβρίου 831 μ. Χ., πεθαίνει ο Ομουρτάγ, ηγεμόνας (Χάν ή Χάνος) των Βουλγάρων και κατακτητής των Φιλίππων. Στην πραγματικότητα δεν υπήρξε κατακτητής των Φιλίππων, τους Φιλίππους του κατέκτησε ο πατέρας του, Κρούμος, το 811 μ. Χ.  Ο Ομουρτάγ απλά συνέχισε την κατάκτηση που είχε κάνει ο πατέρας του, μέχρι το 816 όπου εγκαταλείπει   τους Φιλίππους. Η κατάκτηση των Φιλίππων από το Κρούμο αποτελεί μια από τις πλέον απίστευτες ιστορίες κατάκτησης μια πόλης. Το καλοκαίρι του 811, και ενώ οι Βούλγαροι απειλούσαν τους Φιλίππους, οι κάτοικοι της πόλης την εγκατέλειψαν! Δεν είναι σίγουρο αν όλοι οι κάτοικοι της πόλης την εγκατέλειψαν, την πληροφορία μας την δίνει ο Όσιος Θεοφάνης ο ομολογητής και συγκεκριμένα αναφέρει πως την πόλη την εγκατέλειψαν οι χριστιανοί κάτοικοί της. Δεν γνωρίζουμε αν στην πόλη την περίοδο εκείνη ζούσαν άνθρωποι άλλου θρησκεύματος, ίσως εβραίοι ή Έλληνες που συνέχιζαν να πιστεύουν στην προγονική του θρησκεία, και πόσοι ήταν αυτοί. Πάντως όσοι και αν ήταν αυτοί δεν ήταν αρκετοί για να φέρουν αντίσταση. Αυτή η κίνηση εξόργισε τον Κρούμο, ο οποίος άφησε μια στήλη στο κέντρο των Φιλίππων, στην οποία κατηγορεί τους χριστιανούς κατοίκους της πόλεως για την πράξη τους αυτή! Η στήλη αυτή σώζεται μέχρι σήμερα και μπορεί να την δεί κανείς στο Μουσείο των Φιλίππων. Είναι άγνωστο προς τα πού κατευθύνθηκαν οι κάτοικοι των Φιλίππων όταν εγκατέλειψαν την πόλη, ο λόγος για τον οποίο το έκαναν όμως

ήταν ή άρνηση του Βυζαντίου ( Κωνσταντινούπολης ) να στείλει στρατό προς βοήθεια στην επερχόμενη βουλγαρική απειλή! Πάντως, όταν οι Βούλγαροι έφυγαν, οι κάτοικοι επέστρεψαν στους Φιλίππους. Ο Κρούμος σκοτώνεται κατά την διάρκεια στης πολιορκίας του Βυζαντίου, το 814. Στην εξουσία τον διαδέχεται ο γιός του Ουμορτάγ. Είναι η εποχή που οι

Βούλγαροι δεν έχουν αποδεχθεί το χριστιανισμό, εξ’  ου και τα ονόματα αυτά. Επίσης είναι μια εποχή που οι Βούλγαροι δεν έχουν ακόμα εκσλαυισθεί με συνεχόμενες επιμιξίες, αυτό θα γίνει πολύ αργότερα. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως εμφανισιακά ομοιάζουν με τους πρώτους Βούλγαρους ( προγόνους τους ) που ήρθαν στην Ευρώπη τον 4^ο αιώνα. Οι Βούλγαροι είναι οι πρώτοι Τούρκοι που ήρθαν στην Ευρώπη. ( Υπάρχει μια σύγχυση,  οι Τούρκοι δεν είναι Μογγολικό φύλο, οι Μογγόλοι είναι Τουρκικό φύλο! Οι Κινέζοι, τους λαούς που ζούσαν βόρειά τους,  τους αποκαλούσαν << ΤΟΥ – ΚΟΥ >>, από εκεί προήλθε η λέξη Τούρκος ή Τούρκοι. Οι ίδιοι δεν προσδιόριζαν εθνικά τον εαυτό τους αλλά με βάση τον αρχηγό τους, π.χ Αττίλας ο Ούννος, Ούνος = Χάνος = Κύριος. Ένα άλλο παράδειγμα είναι ο Τσέγκινς Χαν ). Ένα ακόμα παράδοξο είναι πως το όνομα Ομουρτάγ συνεχίζει να χρησιμοποιείται και μάλιστα από χριστιανούς. Όλοι μας θυμόμαστε, τον μέχρι από λίγα χρόνια, διεθνή Κολομβιανό τερματοφύλακα Μοντραγκόν! ( το Ομουρτάγ, οι Έλληνες το άκουγαν με διαφόρους τρόπους και το πρόφεραν όπως τους ερχόταν πιο εύκολα. Οι δύο πιο συνήθεις τρόποι ήταν ως Μορτογάν και Μοτραγκόν ).
Κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του (814 μ.Χ.-831 μ.Χ.) και ενώ οι Βούλγαροι είχαν ήδη διαβεί τον Δούναβη και είχαν εγκατασταθεί σε εδάφη πρώην ελεγχόμενα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, προσπάθησε να αντισταθεί στον βυζαντινό πολιτικό έλεγχο και στη διατήρηση της ειδωλολατρικής θρησκείας των Βουλγάρων (η οποία χαρακτηριζόταν από πίστη σε έναν υπέρτατο Θεό, εξύμνηση του πολέμου και προγονολατρεία). Η πολιτική του Ομουρτάγκ ήταν εμφανώς αντιχριστιανική. Για να περιορίσει την επίδραση του Βυζαντίου  στη χώρα του, φόνευσε ορισμένους χριστιανούς αιχμαλώτους, για τον λόγο ότι αρνήθηκαν να αποκηρύξουν την πίστη τους. Ωστόσο, ένας από τους γιους του, ο Ενραβότας, είχε ασπασθεί, από έναν αιχμάλωτο από την Αδριανούπολη, τον χριστιανισμό και εκτελέσθηκε από τον γιο και διάδοχο του Ομουρτάγκ, Μαλαμίρ.
Το 822 μ.Χ. , ενώ στη βυζαντινή αυτοκρατορία μαινόταν εμφύλιος πόλεμος λόγω της στάσεως του Θωμά (του επιλεγομένου Σλάβου), ο Ομουρτάγ εισέβαλε στα βυζαντινά εδάφη, είτε για να βοηθήσει τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Β' είτε απλώς για λεηλασία. Ο Θωμάς, ο οποίος τότε πολιορκούσε την Κωνσταντινούπολη αναγκάσθηκε να λύσει την πολιορκία και στράφηκε κατά των επιδρομέων Βουλγάρων. Στη σύγκρουση, όμως, μεταξύ Βουλγάρων και στρατού του Θωμά, ο Θωμάς ο Σκλάβος υπέστη συντριπτική ήττα και μόλις κατόρθωσε να διαφύγει. Στη συνέχεια, όμως, ο Ομουρτάγ επέστρεψε στα εδάφη του, αρκούμενος σε λάφυρα και αιχμαλώτους. Ο Θωμάς, μετά την αποχώρηση των Βουλγάρων, η οποία μπορεί να οφειλόταν και στην επέλευση του χειμώνα, ανασυγκρότησε τον στρατό του και συνέχισε τις επιθέσεις κατά της Κωνσταντινουπόλεως.
Σε μια στήλη που προορίσθηκε να στηθεί στον τάφο του, ο Ομουρτάγ διέταξε να χαραχθεί η ακόλουθη επιγραφή: "Ο άνθρωπος πεθαίνει, ακόμη κι αν έζησε ενάρετα, κι ένας άλλος γεννιέται, κι ο μεταγενέστερος ας δει αυτό για να θυμάται αυτόν που το έκανε. Το όνομα του πρίγκιπα είναι Ομουρτάγκ, ο Υπέρτατος Κάνος. Ο θεός του χαρίζει εκατόχρονη ζωή"

Δρ. Τάσος Σαββίδης

Κρηνίδες Φιλίππων, 05/11/2016