ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 12 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1877, ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΟΛΥΣΤΥΛΟ Η ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΣΑΡΟΓΛΟΥ.

12 Νοεμβρίου 1877, γεννιέται στο Πολύστυλο ( τότε Μπουλούστρα, το Μπουλούτσκα  είναι παράφραση ) η Ελισάβετ Σαρόγλου. Είναι ( μαζί με άλλους που θα δούμε σε επόμενες αναρτήσεις του ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ ) μία ακόμη απόδειξη της ύπαρξης ελληνικού στοιχείου στην περιοχή των Φιλίππων τον 19^ο αιώνα. Το πολύστυλο, την εποχή που γεννιέται η Ελισάβετ Σαρόγλου, δεν είναι οικισμός. Είναι ένα μεγάλο κτήμα ( τσιφλίκι ) το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Μπουλούστρα, στο οποίο δουλεύουν ( και Έλληνες ) εργάτες. Οι λιγοστές οικίες που υπάρχουν είναι ακριβώς για την στέγαση αυτών των εργατών γης. Η Ελισάβετ Σαρόγλου το 1916 βρίσκεται στην περιοχή της Χρυσούπολης ( όπως και πολλοί άλλοι από την
ίδια περιοχή. Είναι άγνωστο για ποιο λόγο έφυγαν από το Πολύστυλο ). Την περίοδο της 2^ης Βουλγαρικής κατοχής, ο σύζυγός της και τα δύο της αγόρια, εξορίζονται στη Βουλγαρία ( ντουρντουβάκια ).  Στη Χρυσούπολη έμεινε με την κόρη της, με την οποία αναγκάστηκαν να δουλέψουν για τον Βουλγαρικό στρατό.  Κατά την διάρκεια της  <<εργασίας>> της για τον Βουλγαρικό στρατό, τραυματίστηκε με συνέπεια να μείνει κουτσή για το υπόλοιπο της ζωής της. Ο σύζυγός της πέθανε στη Βουλγαρία  ενώ τα δύο της αγόρια επέστρεψαν σε άθλια κατάσταση. Ας δούμε όμως την κατάθεσή της στη διεθνή επιτροπή που σχηματίστηκε μετά το τέλος του Α΄ παγκοσμίου πολέμου προκειμένου να καταγράψει τις καταστροφές από τους Βούλγαρους. ( τα στοιχεία είναι από το βιβλίο <<τετράδια βουλγαρικής κατοχής>> του Ν. Ρουδομέτωφ )

            << ο σύζυγός μου και τα δύο μου αγόρια ( 15 και 16 ετών ) εξορίστηκαν στη Βουλγαρία κατά το θέρος του 1917. Ο σύζυγός μου πέθανε εκεί. Τα δύο μου αγόρια έφθασαν  εδώ σε κατάσταση απελπιστική, σχεδόν γυμνοί, σκελετωμένοι, σε σημείο που το δέρμα τους κολλούσε στα κόκαλά τους. Παραμένοντας εδώ με τη κόρη μου υποχρεωθήκαμε, όπως και όλες οι άλλες γυναίκες του χωριού, να εργαστούμε για τον Βουλγαρικό στρατό. Κατά τη διάρκεια του μηνός Σεπτεμβρίου του 1917, εκεί που εργαζόμουν, έπεσα σε ένα χαράκωμα και έσπασα το δεξί μου γόνατο. Οι άλλες γυναίκες με μετέφεραν στο σπίτι μου και έμεινα εκεί κρεβατωμένη σε όλη τη διάρκεια 8 ολόκληρων μηνών. Κανένας γιατρός δεν ήρθε να με φροντίσει. Έμεινα κουτσή. Ολόκληρο το χωριό υπέφερε πάρα πολύ από την πείνα. Η μερίδα του ψωμιού που μας έδιναν ήταν ανεπαρκής >>

            Η κατάθεση δόθηκε τον Φεβρουάριο του 1919, η Ελισάβετ Σαρόγλου ήταν 42 ετών.

Δρ. Σαββίδης Τάσος

Κρηνίδες Φιλίππων, 11/11/2016