ΚΑΡΟΛΟΣ ΜΑΡΞ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ, ΔΕΝ ΡΩΤΑΓΑΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΜΑΘΑΝ! Η ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑΣ. ( μέρος α΄)

Ήξερε ο Κάρολος Μάρξ για την Ελληνική κρίση πριν από 150 χρόνια; Η απάντηση είναι ναι! Όχι μόνο την ήξερε, αλλά και την περιέγραψε σε κάθε λεπτομέρειά της στο κεφάλαιο. Αυτοί οι οποίοι μιλούν συνέχεια για την αριστερά δεν διάβασαν το κεφάλαιο ώστε να γνωρίζουν την απεικόνιση της Ελληνικής κρίσης και να ξέρουν πώς να τη χειριστούν; Η απάντηση είναι ΟΧΙ, οι συγκεκριμένοι αριστεροί δεν ήξεραν, δεν ρώτησαν και φυσικά ποτέ δεν έμαθαν! Ο Μαρξ όμως τα είπε και τα έγραψε, όχι μόνο για τους αριστερούς αλλά για όλους τους ανθρώπους. Τώρα στέκεται απέναντι τους, εναντίον τους, μπροστά τους!

            Ξεκινώντας να ξεκαθαρίσουμε κάτι, το κεφάλαιο του Μαρξ δεν είναι ένα βιβλίο που μας εξηγεί τον κομουνισμό! Είναι ένα βιβλίο που αναλύει τον καπιταλισμό! Κατ’ αυτήν την έννοια, το κεφάλαιο του Μαρξ είναι το πιο καπιταλιστικό βιβλίο που γράφηκε ποτέ! Μέσα στις 2500 χιλιάδες σελίδες του, αναλύεται ο καπιταλισμός σε κάθε τους δομική λεπτομέρεια καθώς και ο τρόπος λειτουργίας του. Έτσι λοιπόν, κάποιος δεν μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται  <<δεξιός>> αν δεν έχει διαβάσει το κεφάλαιο του Μαρξ, την καλύτερη ανάλυση του καπιταλισμού που γράφηκε ποτέ! Κάποιος δεν μπορεί να τοποθετεί τον εαυτό του στην <<αριστερά>> αν δεν έχει διαβάσει το κεφάλαιο του Μαρξ, ώστε να ξέρει τι ακριβώς πολεμάει! Μέσα από αυτό το αφιέρωμα στο κεφάλαιο του Μαρξ επιδιώκουμε δύο πράγματα. Α) Να δούμε πως το παιχνίδι της Ελληνικής κρίσης είναι στημένο από τα μέσα του 19^ου αιώνα και το περιγράφει επακριβώς ο Μαρξ. Β) Η σημερινή κυβέρνηση των << αριστερών>>, αν και 9 στις 10 λέξεις που χρησιμοποιεί είναι  <<αριστερά >>, πότε δεν διάβασαν το κεφάλαιο, όσοι το διάβασαν δεν το κατάλαβαν και όσοι το κατάλαβαν δεν συμφωνούν με τον Μαρξ. Τα κείμενα του Καρόλου Μάρξ είναι από το δεύτερο τόμο του κεφαλαίου ( στην έκδοση που έχω εγώ, σελ 434 και μετά, αλλά αυτό μπορεί να αλλάζει ανάλογα την έκδοση που έχει ο καθένας. Δίνω ακόμα και τη σελίδα διότι αρκετοί, πιστεύω θα αναζητήσουν να διαβάσουν με τα ίδια τους τα μάτια καθώς θα θεωρήσουν πως τα παραλλάσω ώστε να κάνω το κείμενο πιο εντυπωσιακό! Όμως, το μόνο που θα κάνω είναι να δίνω κάποιες επεξηγήσεις για ονόματα και όρους, τίποτα παραπάνω. Όλα τα αλλά είναι απλή αντιγραφή, είτε το πιστεύετε, είτε όχι!

            << …Ένα εμπόρευμα που το δανείζουν σαν κεφάλαιο, το δανείζουν ανάλογα με την ιδιότητά του, σαν πάγιο ή σαν κυκλοφορούν. Το χρήμα μπορεί να δοθεί δανεικό και με τις δύο μορφές, σαν πάγιο κεφάλαιο, λ.χ., όταν επιστρέφεται με τη μορφή ισόβιου εισοδήματος, έτσι που μαζί με τον τόκο να επιστρέφει και ένα μέρος του κεφαλαίου. Ορισμένα εμπορεύματα, λόγω της φύσης της αξίας χρήσης τους, μπορούν να τα δανείζουν πάντα μόνο σαν πάγιο κεφάλαιο, όπως τα σπίτια, τα πλοία, τα μηχανήματα κλπ. Όμως, κάθε δανεισμένο κεφάλαιο, οποιαδήποτε και αν είναι η μορφή του και όπως και να έχει τροποποιηθεί, η επιστροφή του, εξαιτίας  της φύσης της αξίας χρήσης του, είναι πάντα μια ορισμένη μορφή του χρηματικού κεφαλαίου. Διότι, αυτό που εδώ δίνεται δανεικό είναι πάντα ένα ορισμένο χρηματικό ποσό και με βάση το ποσό αυτό υπολογίζεται και ο τόκος. Αν αυτό που δανείζεται δεν είναι ούτε χρήμα, ούτε κυκλοφορούν κεφάλαιο, θα επιστραφεί επίσης με τον τρόπο που επιστρέφει το πάγιο κεφάλαιο. Ο δανειστής εισπράττει περιοδικά έναν τόκο και ένα μέρος της καταναλωμένης αξίας του ίδιου τα πάγιου κεφαλαίου, ένα ισοδύναμο και την περιοδική φθορά. Με τη λήξη της προθεσμίας επιστρέφει, σε είδος,  το μέρος του δανεισμένου πάγιου κεφαλαίου που δεν έχει φθαρεί. Αν το δανεισμένο κεφάλαιο είναι κυκλοφορούν κεφάλαιο, τότε επιστρέφει επίσης στον δανειστή με τον τρόπο που επιστρέφει το κυκλοφορούν κεφάλαιο.  Το είδος της επιστροφής επομένως καθορίζεται κάθε φορά από την πραγματική κυκλική κίνηση του αναπαραγομένου κεφαλαίου και των ιδιαιτέρων ποικιλιών του. Για το δανεισμένο κεφάλαιο όμως, η επιστροφή παίρνει τη μορφή εξόφλησης, διότι η προκαταβολή, η  εκχώρησή του, έχει τη μορφή δανεισμού. Το δανεισμένο κεφάλαιο επιστρέφει διπλά. Στη διαδικασία αναπαραγωγής, επιστρέφει στον ενεργό κεφαλαιοκράτη, και έπειτα επαναλαβαίνεται η επιστροφή ακόμα μια φορά σαν μεταβίβαση στον δανειστή, στον κεφαλαιοκράτη του χρήματος, σαν αποπληρωμή στον πραγματικό ιδιοκτήτη του, στη νομική αφετηρία του. Στην πραγματική διαδικασία κυκλοφορίας του, το κεφάλαιο, εμφανίζεται πάντα σαν εμπόρευμα ή χρήμα, και η κίνησή του αναλύεται σε μια σειρά από αγορές και πωλήσεις. Κοντολογής, η διαδικασία της κυκλοφορίας ανάγεται στη μεταμόρφωση του εμπορεύματος. Διαφορετικά έχει το ζήτημα αν εξετάσουμε τη συνολική διαδικασία αναπαραγωγής.  Αν ξεκινήσουμε από το χρήμα, τότε έχει ξοδευτεί ένα συγκεκριμένο χρηματικό ποσό. Το ποσό αυτό επιστρέφει μετά από μια ορισμένη χρονική προθεσμία με μια προσαύξηση. Το χρήμα που αναπληρώνει το προκαταβεβλημένο  χρηματικό ποσό επιστρέφει συν μια υπεραξία. Αυτό το χρηματικό ποσό διατηρήθηκε και αυξήθηκε, διαγράφοντας μια ορισμένη κυκλική κίνηση. Εξάλλου το χρήμα, εφόσον το δανείζουν σαν κεφάλαιο, το δανείζουν  ακριβώς σαν το χρηματικό εκείνο ποσό που διατηρείται και αυξάνει, που ύστερα από ορισμένη χρονική περίοδο επιστρέφει με μια προσθήκη και που μπορεί να ξαναρχίζει συνεχώς την ίδια διαδικασία. Το χρήμα δεν δαπανάται ούτε σαν χρήμα ούτε σαν εμπόρευμα, δηλαδή ούτε ανταλλάσσεται με εμπορεύματα όταν προκαταβάλλεται  σαν χρήμα, ούτε πωλείται με χρήμα, όταν προκαταβάλλεται σαν εμπόρευμα, αλλά δαπανάται σαν κεφάλαιο. Η σχέση του κεφαλαίου προς τον ίδιο τον εαυτό του, η σχέση στην οποία εμφανίζεται το κεφάλαιο, όταν εξετάζουμε την διαδικασία της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής σαν σύνολο και σαν ενότητα, η σχέση που το κεφάλαιο παρουσιάζεται σαν χρήμα που γεννάει χρήμα, ενσωματώνεται σ’  αυτό εδώ απλώς σαν χαραχτήρας του, ως ο προσδιορισμός του χωρίς τη μεσολαβούσα ενδιάμεση κίνηση. Με αυτό τον προσδιορισμό εκχωρείται όταν το δανείζουν σαν χρηματικό κεφάλαιο. ..>>

Δρ. Τάσος Σαββίδης

Κρηνίδες Φιλίππων, 14/11/2016.