ΚΑΡΟΛΟΣ ΜΑΡΞ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ, ΔΕΝ ΡΩΤΑΓΑΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΜΑΘΑΝ! Η ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑΣ. ( μέρος γ΄)

Ήξερε ο Κάρολος Μάρξ για την Ελληνική κρίση πριν από 150 χρόνια; Η απάντηση είναι ναι! Όχι μόνο την ήξερε, αλλά και την περιέγραψε σε κάθε λεπτομέρειά της στο κεφάλαιο. Αυτοί οι οποίοι μιλούν συνέχεια για την αριστερά δεν διάβασαν το κεφάλαιο ώστε να γνωρίζουν την απεικόνιση της Ελληνικής κρίσης και να ξέρουν πώς να τη χειριστούν; Η απάντηση είναι ΟΧΙ, οι συγκεκριμένοι αριστεροί δεν ήξεραν, δεν ρώτησαν και φυσικά ποτέ δεν έμαθαν! Ο Μαρξ όμως τα είπε και τα έγραψε, όχι μόνο για τους αριστερούς αλλά για όλους τους ανθρώπους. Τώρα στέκεται απέναντι τους, εναντίον τους, μπροστά τους!

            <<… Το σχηματισμό πλασματικού κεφαλαίου τον ονομάζουν κεφαλαιοποίηση. Κεφαλαιοποιούν κάθε εισόδημα που επαναλαμβάνεται τακτικά, υπολογίζοντάς το με βάση το μέσο επιτόκιο, σαν έσοδο που θα απέφερε ένα κεφάλαιο μέσα σε έναν χρόνο, αν το δάνειζαν με το επιτόκιο αυτό. Αν π.χ. το ετήσιο έσοδο 100 λιρ. Και το επιτόκιο 5%, θα ήταν ο τόκος ενός χρόνου 2000 λιρ. Αυτές οι 2000 λιρ. Θεωρούνται τώρα η κεφαλαιακή αξία του νομικού τίτλου ιδιοκτησίας για τις 100 λιρ. εισόδημα   το χρόνο. Για εκείνον που αγοράζει αυτόν το τίτλο ιδιοκτησίας, 100 λιρ ετήσιο εισόδημα, αντιπροσωπεύουν τότε πράγματι το τοκισμό του κεφαλαίου τους προς 5%. Έτσι χάνεται, χωρίς να αφήσει ίχνη, κάθε σχέση με την πραγματική διαδικασία αξιοποίησης του κεφαλαίου, και εδραιώνεται η αντίληψη σαν αυτομάτως αυτοαξιοποιούμενο.  Ακόμα και όταν το ομόλογο, το χρεώγραφο,  δεν αντιπροσωπεύει ένα καθαρά απατηλό κεφάλαιο, όπως γίνεται με τα κρατικά χρέη, η κεφαλαιακή αξία αυτού του χαρτιού είναι καθαρά απατηλή. Το πιστωτικό σύστημα παράγει μετοχικό κεφάλαιο. Τα χαρτιά ισχύουν ως τίτλοι ιδιοκτησίας που αντιπροσωπεύουν αυτό το κεφάλαιο. Οι μετοχές εταιρειών αντιπροσωπεύουν πραγματικό κεφάλαιο, συγκεκριμένα το κεφάλαιο που επενδύθηκε και λειτουργεί σ’ αυτές τις επιχειρήσεις ή το χρηματικό ποσό που έχει προκαταβληθεί από τους μετόχους προκειμένου να δαπανηθεί σαν κεφάλαιο σ΄ αυτές τις επιχειρήσεις. Οπότε, δεν αποκλείεται καθόλου να αποτελεί ( και σ΄ αυτήν την περίπτωση ) καθαρή αγυρτεία! Αυτό το κεφάλαιο όμως δεν υπάρχει διπλό, την μια φορά ως κεφαλαιακή αξία των τίτλων ιδιοκτησίας των μετοχών και την άλλη φορά ως πραγματικό  πραγματικά επενδυμένο κεφάλαιο ή σαν κεφάλαιο που πρόκειται να επενδυθεί σ’  αυτές τις επιχειρήσεις. Υπάρχει μόνο, με εκείνη, τη τελευταία μορφή και η μετοχή δεν είναι παρά ένας τίτλος ιδιοκτησίας με δόσεις, πάνω στην υπεραξία που θα δημιουργήσει αυτό το κεφάλαιο. Μπορεί ο Α να πουλήσει αυτόν το τίτλο στον Β΄ και ο  Β στον Γ. οι συναλλαγές αυτές δεν αλλάζουν καθόλου τη φύση του πράγματος. Ο Α ή  ο Β , έχουν μετατρέψει, στην περίπτωση αυτή, τον τίτλο τους σε κεφάλαιο, ενώ ο Γ, έχει μετατρέψει το κεφάλαιό του σε έναν απλό τίτλο ιδιοκτησίας στην αναμενόμενη να παραχθεί, από το μετοχικό κεφάλαιο,  υπεραξία.  Η αυτοτελής κίνηση της αξίας αυτών των τίτλων ιδιοκτησίας, όχι μόνο των κρατικών χρεωγράφων, αλλά και των μετοχών, ενισχύουν την επίφαση πως αποτελούν πραγματικό κεφάλαιο, δίπλα σε εκείνο το κεφάλαιο και σε εκείνη την απαίτηση, τίτλοι των οποίων μπορεί να είναι. Γίνονται δηλαδή εμπορεύματα, που η τιμή τους έχει δική τους ιδιόμορφη κίνηση και δικό της ιδιόμορφο τρόπο καθορισμού της. Η αγοραία αξία τους καθορίζεται διαφορετικά από την ονομαστική του αξία, χωρίς να συνδέεται με τις αλλαγές της αξίας του πραγματικού κεφαλαίου ( αν και συνδέεται με την αξιοποίηση της αξίας αυτής ). Από τη μια μεριά η αγοραία αξία τους κυμαίνεται μαζί με τις διακυμάνσεις του ποσού και της σιγουριάς των εσόδων στα οποία έχουν δικαιώματα. Αν η ονομαστική αξία μιας μετοχής, δηλαδή το ποσό που τοποθετήθηκε αρχικά σ’  αυτήν και που το αντιπροσωπεύει η μετοχή είναι 100 λιρ. και αν η επιχείρηση αποφέρει αντί 5%,  10%, τότε, αν όλοι οι άλλοι όροι παραμείνουν αμετάβλητοι και το επιτόκιο 5% , η αγοραία αξία  της μετοχής ανεβαίνει στις 200 λιρ. γιατί αν κεφαλαιοποιηθεί προς 5% , αντιπροσωπεύει τώρα ένα πλασματικό κεφάλαιο 200 λιρ.  όποιος αγοράσει την μετοχή προς 200 λιρ. εισπράττει ένα 5% έσοδο από αυτή τη τοποθέτηση κεφαλαίου. Το αντίθετο γίνεται αν τα κέρδη της επιχείρησης ελαττώνονται. Η αγοραία αξία αυτών των χαρτιών είναι εν μέρει κερδοσκοπική, διότι δεν καθορίζεται μόνο με βάση τα πραγματικά κέρδη, αλλά υπολογίζεται από τα πριν με βάση τα αναμενόμενα κέρδη της επιχείρησης. Αν όμως προϋπολογίσουμε σταθερό το ποσοστό αξιοποίησης του πραγματικού κεφαλαίου , ή εκεί που δεν υπάρχει κεφάλαιο, όπως τα κρατικά χρέη, προϋποθέσουμε παγιωμένο με νόμο και κατά τα άλλα επαρκώς εξασφαλισμένο, ανεβαίνει και πέφτει η τιμή αυτών των χρεωγράφων αντίστροφα από τη κίνηση του επιτοκίου. Αν το επιτόκιο ανεβαίνει από 5% σε 10%, τότε ένα χρεώγραφο που εξασφαλίζει έσοδο 5 λιρ. αντιπροσωπεύει ένα κεφάλαιο 50 λιρ.  αν το επιτόκιο πέσει στο 2,5%, τότε το ίδιο χρεώγραφο αντιπροσωπεύει ένα κεφάλαιο 200 λιρ.  η αξία του είναι πάντα μόνο το κεφαλαιοποιημένο έσοδο, δηλαδή το έσοδο, υπολογισμένο με βάση ένα απατηλό κεφάλαιο και σύμφωνα με το υπάρχον επιτόκιο. Σε περιόδους στενότητος στη χρηματαγορά, τα χρεώγραφα αυτά θα υποτιμηθούν διπλά. Πρώτον, διότι ανρβαίνει το επιτόκιο, και δεύτερον, ρίχνονται κατά μάζες στην αγορά για να τα μετατρέψουν σε χρήμα. Η υποτίμηση αυτή γίνεται ανεξάρτητα από το αν το έσοδο που τα χαρτιά εξασφαλίζουν  στον κάτοχό τους είναι σταθερό, όπως γίνεται με τα κρατικά χρεώγραφα, ή αν η αξιοποίηση του πραγματικού κεφαλαίου που εκπροσωπούν, έχει θιχθεί επίσης από την διαταραχή της διαδικασίας αναπαραγωγής.  Στην τελευταία περίπτωση, στην υποτίμηση, προστίθεται μία ακόμα. Μόλις περάσει η θύελλα, τα χαρτιά αυτά ανεβαίνουν  πάλι στο προηγούμενο ύψος, εφόσον δεν εκπροσωπούν επιχειρήσεις που χρεοκόπησαν ή αγύρτικές επιχειρήσεις. Η υποτίμησή τους στην περίοδο της κρίσης ενεργεί σαν δραστικό μέσον για την συγκεντροποίηση της χρηματικής περιουσίας…>>

Δρ. Τάσος Σαββίδης

Κρηνίδες  Φιλίππων, 16/11/2016.