περίπου το 80 μ. Χ. και οι θρύλοι τον θέλουν μαθητή του Ευαγγελιστή Ιωάννη. Πάντως όπως μας πληροφορεί ο Ειρηναίος Λυών, τοποθετήθηκε επίσκοπος στη Σμύρνη από αποστόλους. Σημαντική ήταν για τον ίδιο η γνωριμία του με τον Ιγνάτιο Αντιοχείας από τον οποίο είχε λάβει προσωπική επιστολή, στην οποία τον εγκωμίαζε και τον συμβούλευε. Η έριδα περί τον εορτασμό του Πάσχα που είχε ανακύψει ανάμεσα στην Εκκλησία της Ρώμης και τις Μικρασιατικές Εκκλησίες ήταν μια ευκαιρία για τον Πολύκαρπο να μεσολαβήσει με διάθεση καταλαγής. Θα επισκεφθεί λοιπόν τη Ρώμη μετά τις αρχές του 155, οπότε και έγινε επίσκοπος Ρώμης ο Ανίκητος.[Αν και δεν επιτεύχθηκε μεταξύ του Πολύκαρπου και του Ανίκητου Ρώμης συμφωνία, εντούτοις χωρίσθηκαν οι δύο άντρες «εν αγάπη και με τη συναίσθηση ότι διαφορά σε θέματα νηστείας εκφράζει την ενότητα στην πίστη». Μαρτύρησε ηλικιωμένος στο στάδιο της Σμύρνης κατά τον διωγμό του Μάρκου Αυρηλίου περί τον Φεβρουάριο του 167/168 μ.Χ. Άλλη χρονολογική εκδοχή είναι η του 155/156. Κατ’ άλλους σκοτώθηκε σε συγκρούσεις που έγιναν μεταξύ εθνικών και χριστιανών, όταν οι τελευταίοι προσπάθησαν να γκρεμίσουν αγάλματα Θεών στις πλατείες την πόλης. Η δεύτερη εκδοχή είναι μάλλον και η ιστορικά ακριβής! Ο Πολύκαρπος είναι συντάκτης πολλών επιστολών, από τις οποίες έχει σωθεί μόνο μία, η ΄΄προς Φιλιππισίους΄΄. Η επιστολή είναι πρακτική-συμβουλευτική. Γράφεται για να συνοδεύσει τις επιστολές του Ιγνάτιου Αντιοχείας τις οποίες του έχουν ζητήσει οι Φιλιππίσιοι. Έντονη είναι η εξάρτησή του από την σκέψη και τις θέσεις του Ιγνάτιου Αντιοχείας. Το μόνο θεολογικό ζήτημα που θίγει είναι η πραγματικότητα της ενσάρκωσης του Ιησού. Αναγνωρίστηκε ως άγιος από την Ορθόδοξη και την Καθολική, την Λουθηρανική και την Αγγλικανική εκκλησία. <<… 3. Δεν θα είχα αναλάβει να σας γράψω με αυτόν τον τρόπο για την ζωή της αγιοσύνης, αδερφοί μου, αν εσείς δεν με είχατε καλέσει να το κάνω. Διότι απέχω και εγώ πολύ, όπως και ο κάθε σαν και εμένα άνθρωπος, από του να κατέχω την σοφία του ευλογημένου και ένδοξου Παύλου. Στη διάρκεια της παραμονής του κοντά σας, είχε δώσει στους ανθρώπους σαφείς και ξεκάθαρες οδηγίες με λόγια αλήθειας. Αλλά και ύστερα από την αναχώρησή του εξακολούθησε να στέλνει επιστολές, τις οποίες, αν μελετήσετε προσεκτικα, θα μπορέσετε να βελτιωθείτε ως προς την πίστη που σας παρέδωσε. Η πίστη είναι η μητέρα όλων μας και την συνοδεύουν η ελπίδα, η Αγάπη του Θεού και του Χριστού και του πλησίον. Ας είναι ο νους του ανθρώπου πάντοτε προσκολλημένος σ΄ αυτά και τότε θα έχει εκπληρώσει όλες τις απαιτήσεις τις αγιοσύνης διότι όταν έχεις αγάπη δεν μπορεί η αμαρτία να σε αγγίξει. 4. Τα κάθε είδους προβλήματα προκύπτουν από την αγάπη για το χρήμα. Επομένως, εφόσον γνωρίζουμε ο, τι δεν φέραμε τίποτα σε αυτόν εδώ τον κόσμο και τίποτα δεν παίρνουμε ( μαζί μας ) όταν φεύγουμε από αυτόν, πρέπει να ενδυθούμε την αρματωσιά της ακεραιότητας και το πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι να εκπαιδεύσουμε τον ίδιο τον εαυτό μας να ευθυγραμμίζεται με τις θεϊκές εντολές. Στη συνέχεια μπορούμε να καθοδηγούμε τις γυναίκες μας στις παραδώσεις της πίστης μας , της αγάπης, της αγνότητας, διδάσκοντάς τες να είναι στοργικές και πιστές στους συζύγους τους, αγνές και απρόσωπα στοργικές προς κάθε άλλον άνθρωπο και να ανατρέφουν τα παιδιά του με τον φόβο του θεού. Οι χήρες θα πρέπει να λατρεύουν τον Κύριο με διακριτικότητα, να μεσολαβούν στα ανθρώπινα θέματα και να αποφεύγουν τις άσκοπες συζητήσεις, τα κουτσομπολιά, τους ψεύτικους ισχυρισμούς, την απληστία για το χρήμα και την απρεπή συμπεριφορά. Πρέπει να αναγνωρίζουν ο, τι αποτελούν βωμό του Θεού, ο οποίος διερευνά κάθε προσφορά που τοποθετείται και από το οποίο καμία σκέψη ή πρόθεση – ούτε και αν βρίσκεται στα τρίσβαθα της καρδιάς τους – δεν μπορεί να παραμείνει κρυφή. 5. Γνωρίζουμε ο, τι ο θεός δεν εμπαίζεται και επομένως είμαστε υποχρεωμένοι με έναν τρόπο αντάξιο των εντολών και της δόξας Του. Επίσης οι διάκονοί μας δεν πρέπει ποτέ να είναι λειτουργοί του Θεού και του Χριστού και όχι των ανθρώπων. Δεν πρέπει να διασύρονται, να παίζουν με την αλήθεια και να νοιάζονται για την ικανοποίηση επιθυμιών, αλλά να είναι απόλυτα αυτοπειθαρχημένοι, ανθρώπινοι, σκληρά εργαζόμενοι και να ζουν τη ζωή τους μέσα στο αληθινό πνεύμα του Κυρίου, ο οποίος ήρθε ως υπηρέτης όλων μας. Εκείνο που θα Τον ευχαριστήσει είναι να φροντίζουμε να κερδίζουμε τον μέλλοντα κόσμο, διότι έχουμε υπόσχεσή Του πως θα μας αναστήσει από τον τάφο. Αν λοιπόν αποδειχθούμε άξιοι κάτοικοι αυτού του κόσμου θα βασιλέψουμε μαζί του στον επόμενο ( κόσμο , αρκεί να έχουμε πίστη. Οι νεώτεροι, πρέπει και αυτοί – όπως οι διάκονοι – να είναι άψογοι από κάθε άποψη, έχοντας για πρώτο τους μέλημα την αγνότητα και φροντίζοντας να παραμένουν αυτοπειθαρχημένοι στη ζωή τους. Σε αυτόν τον κόσμο, είναι καλό να απέχει κανείς από κάθε σαρκική επιθυμία, διότι όλες οι επιθυμίες της σάρκας δημιουργούν ανταρσία κατά του πνεύματος και διότι κανένας μοιχός, διεστραμμένος ή σοδομίτης, δεν θα κληρονομήσει τη βασιλεία του Θεού – ούτε και κανείς από αυτούς που κυριαρχούνται από ποταπές έξεις. Είναι, λοιπόν, καθήκον μας να προσέχουμε ιδιαίτερα όλα αυτά και να είμαστε εξίσου υπάκουοι στον κλήρο και στους διακόνους όσο και στον Θεό και στον Χριστό. Οι νεαρές γυναίκες πρέπει να διάγουν με απόλυτη αγνότητα….>>
Δρ. Τάσος
Σαββίδης
Κρηνίδες
Φιλίππων, 10/04/2017.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου