εργασία ( μιας και ο πόλεμος ήταν το μόνο που ήξεραν να κάνουν ) , αλλά και από τα απαιτούμενα για τον βιοπορισμό τους. Έτσι, λοιπόν, συγκρότησαν αυτοσχέδιους στρατούς δρώντας την ουσία ως πειρατές. Εξαπέλυαν επιθέσεις σε χωριά και μικρές πόλεις με σκοπό τη κλοπή οτιδήποτε αξίας υπήρχε! Σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να μιλήσουμε για έναν εθνικό στρατό που επιθυμούσε εδάφη. Τον Απρίλιο του 934 λοιπόν, συγκρότησαν έναν αρκετά μεγάλο στρατό με τον οποίο έκαναν επιθέσεις ακόμα και σε μεγάλες πόλεις. Οι πόλεις αυτές βρίσκονταν στις δυτικές περιοχές της αυτοκρατορίας. Δεν γνωρίζω αν είχαν μεγάλο ποσοστό επιτυχιών ( δεν προκύπτει αυτό από καμιά πηγή ), ωστόσο στους Φιλίππους δεν μπόρεσαν να μπουν και ούτε καν να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές στην ευρύτερη επικράτεια της πόλεως. Η πόλη είχε ισχυρά τείχη και ένα δίκτυο εξωτερικών ( εκτός των τειχών δηλαδή ) κάστρων, καλά οχυρωμένων! Επίσης είχε έναν στρατό ( δικό της ) πολυάριθμο και ισχυρό. ( τα παραμύθια περί πόλεως – κάστρου, έχουν προ πολλού εκπέσει και μόνο η ΙΗ΄ εφορία αρχαιοτήτων συνεχίζει να τα αναπαράγει, σε μια προσπάθεια να κάνει όσο μεγαλύτερη ζημιά μπορεί στην ιστορία της πόλης. Άλλωστε η αποτυχία της πρόσφατα να γράψει σωστά έστω και την πινακίδα την UNESCO, είναι αντιπροσωπευτική της πολύ κακής διάθεσης που έχει για τους Φιλίππους ). Για να επιστρέψουμε στα ιστορικά μας, οι Τούρκοι στρατιώτες κατάφεραν να πιάσουν έναν αρκετά μεγάλο αριθμό αιχμαλώτων από τις πόλεις στις οποίες έκαναν επιθέσεις. Η Ρωμαϊκή διοίκηση αναγκάσθηκε να πληρώσει ένα πολύ σοβαρό αντίτιμο προκειμένου να επιτύχει την απελευθέρωσή τους. Σύμφωνα με τον Ιωάννη Σκυλίτση, ιστορικό της εποχής, έστειλε κάποιον Θεοφάνη, πατρίκιο και πρωτοβεστιάριο, προκειμένου να κάνει τις διαπραγματεύσεις και να επιτύχει την απελευθέρωση των αιχμαλώτων ( Ιωάννης Σκυλίτσης, Σύνοψις Ιστοριών. Τόμος Α΄). Δεν γνωρίζουμε ( τουλάχιστον εγώ ) αν ανάμεσά τους υπήρχαν και κάτοικοι των Φιλίππων.
Δρ. Τάσος
Σαββίδης
Κρηνίδες
Φιλίππων, 17/04/2017.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου