ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 03 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1953, ΚΡΗΝΙΔΕΣ. ΙΣΩΣ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΦΡΑΣΗ ΠΟΥ ΕΙΠΩΘΗΚΕ ΠΟΤΕ : << ΜΑΘΕ ΑΝΑΣΤΑΣΝΑ…, ΤΑ ΣΚΛΙΑ ΕΓΒΑΥΣΑΝ ΝΤΟ ΣΤΟΥΝ ΒΟΥΒΑΛΑΝΑ ΚΑΤ’ ΑΠ’ Τ’ ΒΡΑΧΙΑ >>!!!

03 Αυγούστου του 1953. Στις Κρηνίδες ειπώθηκε μία από τις καλύτερες, ίσως, φράσεις όλων των εποχών. Ίσως να μην είναι ακριβώς στο πνεύμα της στήλης, αλλά είναι τόσο έντονα αποκαλυπτικό της κατάστασης που επικρατούσε, όχι μόνο στις Κρηνίδες, αλλά σε όλα τα προσφυγικά χωριά, ώστε πάρα το κωμικό του γεγονότος, το ιστορικό αποτύπωμα που αφήνει για την εποχή, είναι πολύ έντονο. Πρόσφυγες από όλα τα μέρη της πρώην Οθωμανικής αυτοκρατορίας, βρέθηκαν να κατοικούν στους ίδιους
οικισμούς. Οι διαφορές στα γλωσσικά ιδιώματα ( πόσο μάλλον όταν κάποιοι ήταν τουρκόφωνοι και κάποιοι άλλοι, όχι ) συχνά οδηγούσαν σε κωμικές καταστάσεις. Μια τέτοια θα περιγράψουμε και σήμερα, η οποία έγινε πριν από ακριβώς 64 χρόνια στις Κρηνίδες ( και σίγουρα παρόμοιες έγιναν όπου υπήρχαν πρόσφυγες  προερχόμενοι, από διαφορετικά μέρη. Ήταν το καλοκαίρι του 1953, ο εμφύλιος πόλεμος είχε τελειώσει μόλις πριν από λίγα χρόνια και ο κόσμος προσπαθούσε να βρεί έναν σταθερό βηματισμό. Στα προσφυγικά χωριά, η πρώτη γενιά προσφυγόπουλων τα οποία είχαν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα, προσπαθούσε να διεκδικήσει το μερίδιο από τη ζωή που της άνηκε. Στα χωριά, κάθε οικογένεια είχε τα δικά της χωράφια και τα δικά της ζώα που της εξασφάλιζαν την διατροφή τους για όλον το χρόνο. Ένα τέτοιο ζώο, μια βουβάλα, έκανε τις βόλτες της απολαμβάνοντας την πρόσκαιρη ελευθερία της. Μπήκε, λοιπόν, σε ένα στενό ( κάπου στις Κρηνίδες ) και καθώς την αντιλήφθηκαν τα σκυλιά άρχισαν να γαυγίζουν ( τότε, κάθε σπίτι είχε τουλάχιστον ένα σκυλί ). Τα γαυγίσματα αυτών των σκυλιών τα άκουσαν και απάντησαν με δικά τους, τα σκυλιά του γείτονα και σε λίγο ένα κοντσέρτο γαυγισμάτων, ένα πραγματικό πανδαιμόνιο, άρχισε να εξελίσσεται. Η βουβάλα, κατατρομαγμένη, άρχισε να τρέχει στα στενά δρομάκια. Πάνω στον πανικό της, έπεσε μέσα στον κεντρικό χείμαρρο ( ρέμα ) των Κρηνίδων και κρύφτηκε μέσα στα βράχια. Όταν πέρασε ο κίνδυνος και η βουβάλα σταμάτησε να φοβάται, καθώς τα σκυλιά σταμάτησαν να γαυγίζουν, απλά δεν μπορούσε να βγει μέσα από τα βράχια στα οποία είχε ζητήσει καταφύγιο! Κάποιοι νεαροί που βρισκόντουσαν στο σημείο και είχαν δει να εξελίσσεται μπροστά τους όλο το επεισόδιο, προσφέρθηκαν να βοηθήσουν. Το πρώτο που έπρεπε να κάνουν ήταν να ειδοποιήσουν τον ιδιοκτήτη της βουβάλας. Τη δουλειά αυτή ανέλαβε να τη κάνει ένας από τους νεαρούς. Το ζώο άνηκε σε μια γυναίκα και ο νεαρός που ανέλαβε να την ειδοποιήσει ήταν τσιμπημένος με την κόρη της, άλλωστε αυτός ήταν ο λόγος που προθυμοποιήθηκε! Ήθελε να δείξει ένα  <<καλό πρόσωπο>> στη μητέρα της κοπέλας που ήθελε! Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα. Ο νεαρός ήταν Θρακιώτης στην καταγωγή, ήξερε Ελληνικά αλλά ούτε μία λέξη Τουρκικά. Από την άλλη μεριά, η γυναίκα που πήγαινε να ενημερώσει, ήταν Πόντια και μάλιστα Μπάφραλου. Ήξερε μόνο Τουρκικά και ούτε μία λέξη Ελληνικά! Απτόητος ο νεαρός ( δεν δίνω τα ονόματα για ευνόητους λόγους ) όχι μόνο πήγε να την ενημερώσει, αλλά προσπάθησε να της τα πεί και στα Τουρκικά, που όμως δεν γνώριζε. Πηγαίνει,  λοιπόν, στο σπίτι της γυναίκας, χτυπά την πόρτα της, αυτή ανοίγει και της λέει:

-          << Μαθέ Αναστάσνα>>… ( κυρία Αναστάσσενα, γυναίκα του Αναστασίου δηλαδή )

-          << νε, κεμπίον Στιλιάν ολγάν ;>>, του απαντά η γυναίκα ( τουρκικά: τι τρέχει Στέλιο παιδί μου; )

-          << Τα σκλιά εγάβσαν, ντο στουν βουβάλανα κατ απ τα βράχια>> (  τα σκυλιά γαύγισαν, η βουβάλα σου φοβήθηκε και χώθηκε κάτω από τα βράχια )

Βέβαια, ο νεαρός δεν κατάφερε να μιλήσει με μεγάλη επιτυχία την Τουρκική γλώσσα, όπως μπορείτε να καταλάβετε. Μάλλον με πολύ βαριά Θρακιώτική προφορά τα είπε. Εκείνο όμως που ( εμένα τουλάχιστον ) είναι άξιο απορίας και κάνει την ιστορία ακόμα πιο κωμική είναι ένα ερώτημα… Τι  μπορεί να κατάλαβε η άτυχη Πόντια ( που δεν ήξερε καθόλου Ελληνικά ) από αυτά που της  είπε ο νεαρός;

Δρ. Τάσος Σαββίδης

Κρηνίδες Φιλίππων, 03/08/2017