στρατόπεδο. Κάνεις πλέον δεν μπορούσε να εμπιστευθεί του Θάσιους διότι δεν ήξερε με ποιον πραγματικά είναι! Η Νεάπολη, αντίθετα, επιδείκνυε μια σταθερότητα στις συμμαχίες της. Από τον 5ο αιώνα ήταν πιστή σύμμαχος των Αθηναίων. Δεν θα ήταν υπερβολή αν κάποιος έλεγε πως αποτελούσε τον πιο πιστό σύμμαχο των Αθηνών στην ευρύτερη περιοχή. Την επιλογή της αυτή, η Νεάπολη, την πλήρωσε πολύ ακριβά. Τα πράγματα για τη Νεάπολη άρχισαν να γίνονται ακόμη χειρότερα και πιο επικίνδυνα, όταν μια νέα πόλη εμφανίσθηκε και αμφισβήτησε την κυριαρχία της στην περιοχή ( ουσιαστικά η Νεάπολη ποτέ δεν κυριάρχησε, αλλά ήταν έρμαιο των συμφωνιών που υπέγραφε με τα γειτονικά Θρακικά φύλα ). Οι Κρηνίδες, ως αποικία των Θασίων, δεν αποτελούσαν πρόβλημα για την Νεάπολη και πολύ περισσότερο για τη Θάσο, η οποία απολάμβανε τις θετικές συνέπειες το κομβικού σημείου στο οποίο είχαν χτιστεί οι Κρηνίδες και η σχέση που είχαν με τα ορυχεία χρυσού του Παγγαίου. Αυτό όμως κράτησε ελάχιστα. 2-3 χρόνια μετά τη δημιουργία των Κρηνίδων ( προέκυψε από τη συνένωση πολλών μικρών Ελληνόφωνων πολισμάτων με κέντρο το Δάτο και μεταφορά πληθυσμού από τη Θάσο ), οι κάτοικοί τους θέλησαν να κόψουν τον ομφάλιο λώρο με την << μαμά – Θάσο >> και να τραβήξουν έναν δικό τους, ανεξάρτητο, δρόμο. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση όχι μόνο των Θασίων, αλλά και της β΄ αθηναϊκής συμμαχίας που μέλη της ήταν τόσο η Θάσος όσο και η Νεάπολη. Ιδιαίτερα μετά την απόφαση των Κρηνίδων να μπούνε στη Μακεδονική συμμαχία και να καλέσουν τον ίδιο τον Φίλιππο στην πόλη τους ώστε να τους απαλλάξει από την μεγαλύτερη απειλή ύπαρξής τους, τα θρακικά φύλα, οι σχέσεις των τριών πόλεων πέρασε από το επίπεδο της αντιπαλότητας σ΄ αυτό της πολεμικής αντιπαράθεσης. Η πόλη της Αθηναϊκής συμμαχίας που ήταν πιο κόντα στους Φιλίππους ( όπως είχαν μετονομασθεί οι Κρηνίδες μετά την έλευση του Φιλίππου και την προσάρτηση και άλλων πολισμάτων στην πόλη ) ήταν η Νεάπολη η οποία ανέλαβε και το μεγαλύτερο βάρος της πολεμικής αντιπαράθεσης. Τόσο οι Φίλιπποι, όσο και η Μακεδονική συμμαχία, ήταν πολύ πιο ισχυροί από την Νεάπολη και την Αθηναϊκή συμμαχία αντίστοιχα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την οικονομική, αρχικά, καταστροφή της Νεάπολης εξ΄ αιτίας της απόλυτης κυριαρχίας των Φιλίππων αφενός, αλλά και της στρατιωτικής αφετέρου ( αρχικά υπήρξε μια μικρή στρατιωτική νίκη της Νεάπολης σε κάποια πολεμική σύγκρουση έξω από τα τείχη των Φιλίππων η οποία όμως ήταν και ανούσια αλλά κυρίως η μοναδική ). Οι Φίλιπποι προσπάθησαν, και τα κατάφεραν, να εξαθλιώσουν τη Νεάπολη, μην αφήνοντάς της πόρους αλλά και απαξιώνοντας το λιμάνι της. Οι σπασμωδικές κινήσεις της Νεάπολης ( αλλά και της Θάσου ) ώστε να εξασφαλίσει την επιβίωσή της, οδήγησαν την πόλη σε μια σειρά λανθασμένων επιλογών. Έχοντας αποκλεισθεί ολοκληρωτικά από ξηράς από τους Φιλίππους θέλησαν να βρουν διέξοδο ( διέξοδο ύπαρξης, ουσιαστικά ) από θαλάσσης. Έτσι λοιπόν, άρχισαν και πάλι οι εναρμονισμένες κινήσεις με τη Θάσο η οποία όπως είπαμε από την αρχή ήταν τόσο σταθερή τις συμμαχίες της όσο και οι γυαλοκαθαριστήρες των αυτοκινήτων. Η συνεχείς αλλαγές στρατοπέδου της Θάσου είχε ως αποτέλεσμα την μια ημέρα η Νεάπολη να βρίσκεται με συμμάχους, τουλάχιστον από θαλάσσης και την άλλη να βρίσκεται ανάμεσα σε δύο εχθρούς, τους Φιλίππους από ξηράς και τη Θάσο από θαλάσσης. Βέβαια, η αστάθεια της Θάσου ήταν κάτι που εξόργιζε τους Μακεδόνες. Μετά τη μάχη στις κυνός κεφαλές, το 197 π. Χ. και την ήττα των Μακεδόνων, τόσο η Νεάπολη όσο και Θάσος ( θα έλεγε κανείς πως το σύνολο των Ελληνικών πόλεων ) πίστεψαν πως είχε έρθει το οριστικό τέλος της Μακεδονίας. Οι Θάσιοι άλλαξαν και πάλι στρατόπεδο και έγιναν εκ νέου εχθροί των Μακεδόνων, ενώ η Νεάπολη έγινε πιο επιθετική απέναντι στους Μακεδόνες. Η Μακεδονία όμως δεν είχε ακόμη εξαντλήσει τις δυνάμεις της. Αφού μάζεψε ό, τι της είχε απομείνει, προσπάθησε να ξεκαθαρίσει τα πράγματα εντός της ( πολύ μικρότερης από πριν ) επικράτειάς της. Στόχος της ήταν η εξάλειψη των εχθρικών δυνάμεων στο εσωτερικό της ώστε να μπορέσει με ηρεμία να αφοσιωθεί στην αντιμετώπιση του μεγαλύτερου, εξωτερικού, εχθρού της που ήταν η Ρώμη αλλά και οι Έλληνες σύμμαχοί της. Έτσι, ο Μακεδονικός στόλος απέπλευσε και φθάνοντας στη Θάσο και στη Νεάπολη κατέστρεψε ό, τι βρήκε μπροστά του. Η μεν Θάσος μπόρεσε μετά από την ολοκληρωτική της καταστροφή να ξανασταθεί στα ποδιά της, αλλά η Νεάπολη δεν το κατάφερε ποτέ. Οι πολυετείς πολεμικές σχέσεις με τους Φιλίππους την είχαν εξασθενίσει σε σημείο που περισσότερο έμοιαζε με παραλιακό ψαροχώρι. Σε τίποτα δεν θύμιζε την ισχυρή πόλη. που μάλιστα έκοβε και δικό της νόμισμα! Η καταστροφή της Νεάπολης από τους Μακεδόνες, μετά την μάχη στις κυνός κεφαλές, ήταν η ταφόπλακα της. Ποτέ δεν ξανακούστηκε το όνομά της. Εκατοντάδες χρόνια αργότερα, στο σημείο που κάποτε υπήρχε η Νεάπολη, οι Ρωμαίοι, θα έχτιζαν τη Χριστούπολη.
Δρ. Τάσος Σαββίδης
Κρηνίδες Φιλίππων, 05/08/2017
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου