ικανότητες, τις πολεμικές του επιτυχίες αλλά και τις απόψεις του για θρησκευτικά ζητήματα. Η ιστορία του για τη βασιλεία του Μαυρίκιου εμπεριέχεται σε οκτώ βιβλία («Οικουμενική Ιστορία»). Ουσιαστικά ήταν ένας από τους τελευταίους εθνικούς που προέρχονταν από την Αρχαία Ελλάδα. Όπως αφήνει να εννοηθεί ο ίδιος, συνέχιζε να ακολουθεί τα πατρώα έθιμα, παρά τις απάνθρωπες τιμωρίες που επέβαλε το ρωμαϊκό κράτος σε όσους δεν γινόταν χριστιανοί. Το έργο του θεωρείται μικρότερου διαμετρήματος σε σχέση με αυτό του Προκόπιου, αλλά παρά τον εσκεμμένο και πομπώδη κλασσικισμό του, ο Σιμοκάττης αποτελεί σπουδαία πηγή πληροφόρησής μας για τους Σλάβους και τους Πέρσες της εποχής του ( οι πληροφορίες προέρχονται από την ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ, ενώ η ημερομηνία γέννησής του δεν είναι ασφαλής ). Κάνει αναφορά στους Περσικούς πολέμους του Ηράκλειου (610-628) αλλά όχι στους Αραβικούς, πράγμα που υποδηλώνει ότι μάλλον έγραφε στη δεκαετία του 630. Τα βιβλία του καταπιάνονται επίσης με την άνοδο στο θρόνο του αυτοκράτορα Φωκά, η τυραννία του οποίου γονάτισε τις αμυντικές δυνατότητες του Βυζαντίου. Μεταξύ άλλων, ο Σιμοκάττης στηρίζεται στο έργο του ιστορικού Ιωάννη Επιφανούς.
Ο Νικόλαος Κοπέρνικος μετάφρασε στίχους του Σιμοκάττη από τα ελληνικά στα λατινικά και τους δημοσίευσε στην Κρακοβία το 1509. Στην Ελλάδα, το βιβλίο του «Ιστορία» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κανάκη (2005). Η αναφορά στους ιστορικούς της ρωμαϊκής και βυζαντινής περιόδου είναι μια προσπάθεια να δώσω στους φίλους της στήλης μια απάντηση σχετικά με τις πηγές, καθώς πολλές φορές μου ζητούν να τους δώσω περισσότερα στοιχεία ώστε να κάνει ο καθένας από αυτούς την δική του έρευνα.
Δρ. Τάσος Σαββίδης
Κρηνίδες Φιλίππων, 08/08/2017
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου