Η δεκαετία του 1980, αναμφίβολα, ήταν η καλύτερη δεκαετία που πέρασε η
χώρα στην σύγχρονη ιστορία της. Για όσους ισχυρίζονται πως η ευμάρεια των
Ελλήνων ήταν επίπλαστη και βασίστηκε σε δανεισμό της χώρας, έχω να πω δύο
πράγματα. Πρώτον, αυτό δεν προκύπτει από κανένα επίσημο στοιχείο. Δεύτερον,
αυτός ο κόσμος δεν δούλεψε ποτέ; Αυτός ο κόσμος δεν άξιζε να περάσει δύο-τρείς
ευχάριστες στιγμές; Στις
Αρχές της δεκαετίας του 1980 και μέχρι, περίπου, το 1987, στις Κρηνίδες συνετέλεσθη κάτι μοναδικό. Μοναδικό
όσον αφορά την νεότερη ιστορία της κωμόπολης. Ένας πολιτιστικός σύλλογος που
όμοιος του δεν θα ξαναγινόταν. με αλλεπάλληλες δράσεις και εκδηλώσεις, με
δική του δανειστική βιβλιοθήκη και μια σειρά άλλων πραγμάτων που θα τα
αναλύσουμε σε ένα ειδικό αφιέρωμα. Ο πολιτιστικός σύλλογος απαρτίζονταν από
ανθρώπους που πολιτικά άνηκαν στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, κατά κύριο λόγο. Ψυχή του
συλλόγου ήταν η Γεύση ( Κουπετσίδου ) Κωταίδου, μια από τις πιο δυναμικές
γυναίκες που πέρασαν ποτέ από την ευρύτερη περιοχή των Φιλίππων. Όταν το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να πάρει την εξουσία
στην κοινότητα, ο πολιτιστικός σύλλογος διαλύθηκε! Τότε ( δεκαετία 1980 ), οι εορταστικές
εκδηλώσεις της αποκριάς και της Καθαρής Δευτέρας δεν κρατούσαν λίγες ώρες όπως σήμερα,
όπου η μιζέρια του μεγάλου και ισχυρού δήμου στον οποίο είμαστε υπόδουλοι μας έχει
αποτελματώσει, αλλά αρκετές ημέρες. Υπήρχαν πολλές εκδηλώσεις και δράσεις οι
οποίες είχαν σχέση με τα ήθη και τα έθιμα μας. Αφού κάναμε την απαραίτητη
εισαγωγή, ώστε να καταλάβουμε μέσα σε ποιο πλαίσιο τραβήχτηκε η φωτογραφία,
πάμε να δούμε τα πρόσωπα που απεικονίζονται ένα προς ένα. Ξεκινάμε από αριστερά
προς τα δεξιά, όπως πάντα. Την αναγνώριση την κάνω εγώ, οπότε σε περίπτωση που
δεν τα πω σωστά, κάθε διόρθωση επιθυμητή! Πρώτος είναι ο Λεοντιάδης Γιάννης. Δεύτερος
ο θρυλικός Λάζαρος Δερμετζόγλου ( ο
γνωστός Τιμήνας, ο οποίος έχασε τη ζωή του το 2001 από ένα τραγικό και
απίθανο δυστύχημα ) και πίσω του μία άλλη σημαντική φιγούρα των Κρηνίδων, ο
Ματθαίος! Ένας είναι ο Ματθαίος! Δίπλα στον Ματθαίο ένας άλλος Λεοντιάδης, ο
Χρήστος που σήμερα πλησιάζει τα 93 και χαίρει άκρας σωματικής και ψυχικής
υγείας! Δεξιά του, δε είμαι σίγουρος και δεν θυμάμαι το επώνυμό του ( πιο
σωστά, ποτέ δεν το ήξερα ), ο Γιουβανάκης. Δίπλα του, ο μόνος που φοράει
γραβάτα, πάντα κομψός και προσεγμένος, ένας πολύ γλυκός άνθρωπος ο Γιάννης
Εξουζίδης. Ο «θείος Γιάννης» υπήρξε ένα από τα πλέον αγαπητά πρόσωπα των
Κρηνίδων. δίπλα του, ο όρθιος, ο Νίκος Τοπούζογλου. Ο Νίκος, απλά ήταν πάντα
έτσι. Δεν τον θυμάμαι διαφορετικό! Μπροστά από τον Τοπούζογλου ο Σαρρίδης, ο
αδελφός του Ανέστη. Τον αναφέρω έτσι διότι δύο από τα παιδιά του Ανέστη, σίγουρα
θα διαβάσουν την ανάρτηση. Ο ψηλό που κρατά την νταμιτζάνα με το κρασί πάνω από
το κεφάλι του Σαρρίδη είναι ο Ιωακείμ Σαββίδης. Αυτός βγήκε σε μία κόπια, δεν
βγήκε άλλο αντίγραφο! Τελευταίος, γονατιστός, ένας άνθρωπος που έχει συνδεθεί αναπόσπαστα με
τα πρώτα μαθητικά χρόνια πολλών γενιών, καθώς ( και ) από εκεί αγοράζαμε στα
διαλείμματα το σάντουϊτς με σουβλάκι ( η άλλη επιλογή ήταν ο Μελέτης ). Είναι ο
Τάσος Σπανόπουλος. Πέθανε πέρυσι, τελείως ξαφνικά και απροσδόκητα.
Δρ. Τάσος
Σαββίδης
Κρηνίδες
Φιλίππων, 19/02/2019
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου