ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1917. ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ.

        14 Σεπτεμβρίου του 1917. Ακριβώς πριν από 100 χρόνια, στα πλαίσια του Α’ παγκοσμίου πολέμου, γίνεται ένας από τους πρώτους βομβαρδισμούς της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας στην ευρύτερη περιοχή μας. Αποτέλεσμα του βομβαρδισμού ήταν 28 Βούλγαροι στρατιώτες να βρουν το θάνατο. Τόσο οι Βούλγαροι, όσο και οι Έλληνες δεν γνώριζαν την ύπαρξη του αεροπλάνου, αλλά με τη βοήθεια του παπά, το επέδωσαν σε θεϊκό σημάδι. Λόγω της ημέρας του τιμίου σταυρού, πίστεψαν πως πρόκειται για έναν σταυρό που πετάει στον ουρανό. Το συμβάν αυτό  έλαβε χώρα στο Χρυσό Σερρών. Δεν γνωρίζουμε το εύρος των βομβαρδισμών. Το γεγονός μας περιγράφει, μέσα από σημειώσεις του που βρέθηκαν πολλά χρόνια αργότερα, ο ντόπιος Γιώργος Τούμπαλης, επεξεργάστηκε και εξέδωσε σε βιβλίο ο Δημήτρης Μπατσιούλας με τον τίτλο << ο διστιχησζένος κομονιστης>>. Ας παρακολουθήσουμε τα γεγονότα μέσα από της σελίδες του:  << …στο μεταξύ στον πόλεμο εκείνο, βγήκαν καινούργια όπλα και μηχανήματα που εμείς δεν τα ξέραμε. Αλλά ούτε και οι βούλγαροι αξιωματικοί και φαντάροι τα  ήξεραν. Μονάχα ένας  μικρός Βούλγαρος φανταράκος…. 
Φαινόταν να ξέρει για τα καινούργια όπλα και μηχανήματα. Ένα τέτοιο μηχάνημα φάνηκε την ημέρα της γιορτής του σταυρού, στις 14 Σεπτεμβρίου τουν1917, να πετά στον ουρανό, σαν πουλί πετούσε, μα πιο πολύ έμοιαζε με σταυρό. Ερχόταν από την μεριά του Αγίου όρους με ένα δυνατό βουητό. Τα έχασαν οι Βούλγαροι σαν το είδαν να πετάει από πάνω τους και να γυαλίζει στον ήλιο…. Ο Βούλγαρος αξιωματικός έστειλε να φέρουν στα γρήγορα τον παπα – Δημήτρη για να  τους εξηγήσει τι ήταν εκείνος ο σταυρός που πετούσε απάνω από το στρατόπεδό τους. Ο παπά – Δημήτρης, μόλις είχε σχολάσει την εκκλησία για τη γιορτή του σταυρού, όταν δυο Βούλγαροι φαντάροι όρμησαν μέσα στο άγιο βήμα και τον άρπαξαν, χωρίς να τον αφήκουν να βγάλει ούτε τα άμφια του, που προηγουμένως λειτουργούσε. Βλέποντας ο κόσμος αυτά που έκαναν οι Βούλγαροι στον παπά τους, τους πήραν από πίσω για να διούν το τον ήθελαν. Τον οδήγησαν στο ξωκλήσι του Αη Γιώργ, που ήταν κοντά στο σπίτι μου και όπου είχαν στρατοπεδεύσει από την αρχή που είχαν έρθει στο χωριό. Φτάνοντας εκεί, αμέσως ο Βούλγαρος αξιωματικός τον ρώτησε δείχνοντάς του τον ουρανό:

-          Παπά, τι είναι αυτό το μαραφέτι  που πέρασε από πάνω μας και γυρνά πάλι κατά πίσω;

…..βλέποντας αυτό που του έδειχνε ο Βούλγαρος αξιωματικός, ο παπάς, τα έχασε. Το ξανακοίταξε και αμέσως μετά γονάτισε καταγής και σηκώνοντας τα χέρια και τα μάτια στον ουρανό φώναξε με όλη του τη δύναμη:

-          Ευλογημένος να είσαι Κύριε που με αξίωσες να ζω αυτή τη μέρα και να αντικρίσω τον τίμιο σταυρό σου.

… είδε το αεροπλάνο να ρίχνει τις μπόμπες ίσια ανάμεσά τους ( στους Βούλγαρους στρατιώτες )… όλοι οι Βούλγαροι είχαν σκοτωθεί εκτός από τον μικρό Κώστα Σπάτσεφ.  Έβγαλαν τους σκοτωμένους από τη γούρνα  και τους αράδιασαν απάνω, τον έναν δίπλα στον άλλον. Ήταν είκοσι οχτώ άτομα…>>

Δρ. Τάσος Σαββίδης

Κρηνίδες Φιλίππων, 14/09/2017