Είναι κάτι πέτρες που θαρρείς που σου μιλούν, πως τις μνήμες που
κουβαλάνε θέλουν να τις μοιραστούν μαζί σου, μόνο και μόνο επειδή τις κοίταξες
περίεργα. Όσο και αν ακούγεται, μεταφυσικό, αυτή είναι η πραγματικότητα. Οι
πέτρες και τα ερείπια μπορούν να σου μιλήσουν, αρκεί να τα ρωτήσεις. Έτσι είναι
και το παλαιό δημοτικό σχολείο της Παλαιάς Καβάλλας. Πρόκειται για το πρώτο κτήριο που
κατασκευάστηκε για να στεγάσει δημοτικό σχολείο, κάπου κοντά στα 1930. Στην παλιά
φωτογραφία βλέπουμε τον δάσκαλο και τους μαθητές του να καμαρώνουν στα
σκαλοπάτια του σχολείου το 1950 ( η φωτογραφία προέρχεται από τον πολιτιστικό σύλλογο της Παλαιάς Καβάλας). Να καμαρώνουν για τον όμορφο χιονάνθρωπο που έφτιαξαν.
Να καμαρώνουν για το ό, τι επιβίωσαν της βουλγαρικής κατοχής. Να καμαρώνουν για
το τέλος του εμφυλίου. Να καμαρώνουν για την φτώχια τους που κατάφεραν να την
κάνουν πλεονέκτημα! Για το όνομα του Δασκάλου δεν είμαι σίγουρος, καθώς οι
κάτοικοι ( κάποιας ηλικίας ) με τους οποίους μίλησα, δεν ήταν σίγουροι και δεν
θέλω να μεταφέρω λάθος όνομα. Θα προσπαθήσω να μάθω το όνομά του όμως, καθώς
και άλλα στοιχεία και να του κάνουμε ένα αφιέρωμα. Οι μαθητές της φωτογραφίας
είναι σήμερα γύρω στα 80. Άλλοι λίγο μικρότεροι, άλλοι λίγο μεγαλύτεροι. Το σχολείο
της φωτογραφίας εγκαταλείφθηκε το 1964. Αιτία ήταν η κατασκευή του νέου κτηρίου
του δημοτικού σχολείου με δωρεά της μακαρίτισσας Παπουλίδου, μιας Ελληνίδας μετανάστριας
στην Αμερική. Το νέο κτήριο ήταν καλό για την εποχή, ενώ το μέχρι τότε είχε
παλιώσει.
Μαζί με το νέο σχολικό κτήριο, η Παπουλίδου, έχτισε και ένα μικρότερο
κτήριο, ακριβώς δίπλα, το οποίο χρησίμευε για ως κατοικία των δασκάλων ( το
σχολείο ήταν διθέσιο ). Το κτήριο αυτό υπάρχει σήμερα και είναι αυτό που
δημοσιεύουμε στο τέλος του άρθρου. Το παλιό δημοτικό σχολείο έχει περάσει στην
ιδιοκτησία του δήμου Καβάλλας, όπως όλοι μας. Και αν ο δήμος Καβάλλας
συμπεριφέρεται στους ανθρώπους των Φιλίππων, ως να ήταν παιδιά ενός κατώτερου
θεού, φανταστείτε πως συμπεριφέρεται στα κτήρια. Η αλήθεια είναι πως έκανε
κάποια έξοδα. Αγόρασε αλυσίδα και λουκέτο! Το κλείδωσε και το άφησε εκεί μέχρι
να πέσει και να ησυχάσουν από την έννοια του! Αυτά μου είπαν οι πέτρες του παλαιού
σχολείου που τις ρώτησα, Τώρα…., αν ψέματα μου είπαν, ψέματα σας λέω και εγώ. Πάντως
τις φωτογραφίες ( τις σημερινές, Παρασκευή 05 Οκτωβρίου 2018 ) τις έβγαλα εγώ
και οι αλυσίδα με το λουκέτο είναι πραγματικά, τόσο όσο και η αδιαφορία του
δήμου Καβάλλας
.
Δρ. Τάσος
Σαββίδης
Κρηνίδες Φιλίππων,
05/10/2018
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου