ΚΡΗΝΙΔΕΣ 1942. Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΟΡΦΑΝΙΔΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΛΑΣ…, ΜΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΥΠΟΘΕΣΗ!

        Είναι μερικές υποθέσεις που δεν κλείνουν ποτέ! Στέκονται σε πείσμα του χρόνου και στοιχειώνουν του ερευνητές της ιστορίας. Είναι υποθέσεις σκοτεινές, υποθέσεις στις οποίες ποτέ δεν έπεσε  άπλετο φως. Τέτοιες υποθέσεις περιβάλλονται από ένα πέπλο μυστηρίου και οι θεωρίες συνομωσίας  διαδέχονται η μία την άλλη! Μία τέτοια περίπτωση είναι και αυτή της δολοφονίας του Κρηνιδιώτη Φαρμακοποιού  Μιχάλη Ορφανίδη, πριν από 77 χρόνια, το 1942. Ο Μιχάλης Ορφανίδης γεννήθηκε στην Καπαδοκία, κατά πάσα πιθανότητα στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1890, δηλαδή ανάμεσα στο 1895 και 1899. Σπούδασε Φαρμακολογία Στη Σμύρνη ή στην Κωνσταντινούπολη και το 1922 – 24  ήρθε στην Ελλάδα, με τον ξεριζωμό του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε αρχικά στον οικισμό του Φιλώτα Κοζάνης όπου και παντρεύτηκε. Απέκτησε δύο παιδιά, όμως λίγο αργότερα η γυναίκα του πέθανε και έμεινε χήρος! Κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1930 εγκαταστάθηκε στις Κρηνίδες. Η επιλογή των Κρηνίδων, ως νέου τόπου διαμονής του, δεν είναι τυχαία και μας αποκαλύπτει πολλά στοιχεία για την βιογραφία του Φαρμακοποιού. Ο Μιχάλης Ορφανίδης ήταν Βενιζελικός, αθεράπευτα Βενιζελικός. Είναι πολύ πιθανόν η φυγή του από την Κοζάνη να σχετίζεται με τους διωγμούς που υπέστησαν οι Βενιζελικοί από τους «Λαϊκούς», την εποχή εκείνη. Η επιλογή των Κρηνίδων όμως έχει άμεση σχέση με τα πολιτικά του φρονήματα, καθώς την εποχή εκείνη ( το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1930 ) στις Κρηνίδες δεν υπήρχε ούτε ένας «Λαϊκός», ήταν όλοι είτε Βενιζελικοί είτε αριστεροί και κομμουνιστές! Όσο και αν αυτό ακούγεται παράξενο για τις Κρηνίδες, είναι μια πραγματικότητα. Θα έχουμε ένα ειδικό αφιέρωμα για την επικράτηση της «δεξιάς» στις Κρηνίδες και για τον πρώτο «δεξιό»! Με την εγκατάσταση του Ορφανίδη στις Κρηνίδες πολλά άλλαξαν. Στις Κρηνίδες δεν υπήρχε γιατρός την εποχή εκείνη και έτσι τον ρόλο αυτό τον έπαιξε ο Φαρμακοποιός. Είναι χαρακτηριστικό πως ήταν τόσο μεγάλες οι γνώσεις του, πέραν της φαρμακολογίας, ώστε μπορούσε να κάνει ακόμα και λεπτές χειρουργικές  επεμβάσεις. Όπως μου ανέφερε ο 90χρονος σήμερα κ. Στέλιος Λαζαρίδης, όταν κάποτε το δάκτυλό του σχεδόν ακρωτηριάστηκε, ο Φαρμακοποιός ήταν αυτός που κατάφερε να το επανακολλήσει  ( μάλιστα μου έδειξε και το δάκτυλο στο οποίο αναφερόταν και το οποίο έχει ακόμα τα σημάδια της επανακολλήσεως ). Ο Φαρμακοποιός ήταν μια λύση για τους κατοίκους των Κρηνίδων, έσωσε πολλούς ανθρώπους από σοβαρά προβλήματα υγείας, ακόμα και από τον θάνατο. Ήταν ο γιατρός που δεν είχαν. Το 1935 παντρεύτηκε, για δεύτερη φορά, την Κρηνιδιώτισσα  ( Θρακιώτισσα από τη Ρεδεστό ), Φανή Τσούγγου με την οποία απέκτησαν ένα παιδί. Η δράση του Φαρμακοποιού Μιχάλη Ορφανίδη ενόχλησε πολλούς από τους γιατρούς, ιδιαίτερα της Καβάλλας, καθώς έβλεπαν να χάνουν ολοσχερώς την «πελατεία» τους. Το γεγονός αυτό έφερε τον Μιχάλη Ορφανίδη σε μεγάλη κόντρα με έναν σημαντικό αριθμό γιατρών. Επιπλέον, οι πολιτικές του πεποιθήσεις όξυναν ακόμη περισσότερο τις σχέσεις του με τους «Λαϊκούς» ( δεν υπήρχε ο όρος δεξιός τότε ή δεν τον χρησιμοποιούσαν πολύ ). Αργά το απόγευμα προς βραδάκι, κάπου στα 1942, επισκέφθηκε  τον Φαρμακοποιό στο σπίτι του ( Στις Κρηνίδες ), ένας γιατρός από την Καβάλλα, στενός φίλος του Ορφανίδη. Του ζήτησε να τον ακολουθήσει, διότι

θα είχαν μία πολύ συνάντηση, άγνωστο με ποιόν η με ποιους. Άγνωστο σε εμάς σήμερα, ή τουλάχιστον στην γυναίκα του της οποίας η διήγηση πέρασε στην κόρη της και από αυτήν στην δική της κόρη, την Φανή ( Τομπουλίδου σήμερα, από την οποία έχουμε και την διήγηση ). Η συνάντηση όμως ήταν πρόφαση, ήταν μία καλοστημένη παγίδα στην οποία κατάφεραν να ρίξουν τον άτυχο Φαρμακοποιό. Τον οδήγησαν στην περιοχή του Ντικιλί Τας, όπου τον ξυλοφόρτωσαν ( εκεί τους περίμενε μια ομάδα ανδρών, άγνωστο σε εμάς πόσοι ήταν και κυρίως ποιοι ήταν ). Ο Μιχάλης Ορφανίδης έπεσε μισολιπόθυμος από το ξύλο. Τον Βρήκαν ώρες αργότερα Κρηνιδιώτες που περνούσαν τυχαία από το σημείο όπου τον παράτησαν μισοπεθαμένο οι δράστες και τον μετέφεραν στο σπίτι του. Πέθανε λίγες ημέρες αργότερα συνέπεια του ξυλοδαρμού. Πολλές ήταν οι φήμες για το ποιοι ήταν οι δράστες. Οι περισσότεροι που θυμούνται την υπόθεση είναι πεπεισμένοι πως δράστες ήταν γιατροί από την Καβάλλα. Το ίδιο και οι οικογένεία του. Το γεγονός πως γιατρός ήταν αυτός που τον παρέσυρε στην παγίδα ενισχύει την άποψη αυτή. Το κίνητρο της δολοφονίας του είναι επίσης ένα άλυτο μυστήριο. Τον δολοφόνησαν οι γιατροί διότι τους «χάλασε την πελατεία»; Τον δολοφόνησαν οι γιατροί επειδή ήταν Βενιζελικός ( βέβαια, το 1942 ήταν Βουλγαρική κατοχή. Τα πάθη όμως εξακολουθούσαν ); Επρόκειτο για συνδυασμό των δύο παραπάνω; Πότε δεν θα μάθουμε την αλήθεια, τουλάχιστον στις λεπτομέρειές της. Το εντυπωσιακό είναι πως  77 χρόνια μετά την δολοφονία του οι συγγενείς του ( απόγονοί του ) και όσοι θυμούνται την ιστορία, είναι πεπεισμένοι ( οι περισσότεροι ) πως ήταν μια συνομωσία των γιατρών! Σύμφωνα με τον Ιωακείμ Σαββίδη, που το 1942 ήταν τριών ετών αλλά θυμάται τον απόηχο της δολοφονίας, κανείς δεν είχε αμφιβολία πως επρόκειτο για συνομωσία των γιατρών εναντίον του Φαρμακοποιού Μιχάλη Ορφανίδη, φημολογία που ακούγονταν για πολλά χρόνια. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την κυρία Φανή Τομπουλίδου, δισέγγονη του Φαρμακοποιού Μιχάλη Ορφανίδη, για τις πολύτιμες πληροφορίες της και τον Ιωακείμ Σαββίδη ( πατέρα μου ) που  έφερε το θέμα ξανά στην επιφάνεια και μου έδωσε τις αρχικές πληροφορίες.

Δρ. Τάσος Σαββίδης

Κρηνίδες Φιλίππων, 01/02/2019