ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1874, ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΣΤΟ ΚΡΥΟΝΕΡΙ Η ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΜΑΝΑΞΑΚΗ

12 Οκτωβρίου του 1874, γεννιέται στο Κρυονέρι ( τότε Κουρουτζού ) η Χρυσούλα Μαναξάκη.  Για τη Χρυσούλα Μαναξάκη μαθαίνουμε από μια κατάθεση που έδωσε τον Φεβρουάριο του 1919 στη διεθνή επιτροπή που είχε σχηματισθεί προκειμένου να καταγράψει τις ζημιές από τον παγκόσμιο πόλεμο που μόλις είχε τελειώσει. Στην περιοχή των Φιλίππων ο 1^ος παγκόσμιος πόλεμος έφερε τη δεύτερη βουλγαρική κατοχή. Η επιτροπή βρίσκει την Μαρία Μαναξάκη στη Χρυσούπολή ( τότε Σαρί Σαπάν ) όπου και της παίρνει κατάθεση. Από τη κατάθεση της Μαρίας
Μαναξάκη μαθαίνουμε πως αυτή είναι εγκαταστημένη στη Χρυσούπολή τουλάχιστον από το 1916, χωρίς να αναφέρει το λόγο της μετακίνησής της. ( η ημερομηνία γέννησης που αναφέρουμε είναι υποθετική, μόνο χρονολογία γέννησης δίνει στη κατάθεσή της ). Τέλος η γέννησή της στο Κρυονέρι, προφανώς από Έλληνες χριστιανούς γονείς όπως μα μαρτυρά το όνομά της, πιστοποιεί για ακόμη μία φορά πως στη περιοχή των Φιλίππων εξακολουθούσαν να ζουν Έλληνες καθ ΄όλη τη διάρκεια της Οθωμανικής κατάχτησης, ενάντια στην ιστορία που θέλουν να μας επιβάλλουν, της οριστικής εγκατάλειψης και ερήμωσης των Φιλίππων.  Η κατάθεση που έδωσε στην επιτροπή ήταν η παρακάτω:

            << ο άνδρας μου, που ήταν  πολύ ηλικιωμένος, και ο γιός μου, που ήταν φιλάσθενος, δεν εξορίστηκαν στη Βουλγαρία. Υποχρεώθηκαν, μαζί τους και εγώ, ν εργαστούν εδώ σε καταναγκαστικά έργα για λογαριασμό του βουλγαρικού στρατού. Ο άνδρας μου δεν άργησε να υποκύψει στο μοιραίο. Όσον αφορά τον γιό μου, ξυλοκοπήθηκε άγρια  μια μέρα που δεν πήγε στη δουλειά επειδή ήταν άρρωστος. Μετά η κατάστασή του χειροτέρεψε, τον πήγαμε στο νοσοκομείο που είχαν εγκαταστήσει οι Βούλγαροι στη Χρυσούπολη και εκεί πέθανε. Εγώ η ίδια, μια μέρα που δεν πήγα στη δουλειά,  δέχθηκα ένα γερό χτύπημα τον πήχη του χεριού μου με το κοντάκιο του όπλου από έναν Βούλγαρο στρατιώτη που ήρθε εκεί για να μάθει γιατί δεν πήγα στη δουλειά. Όλος ο κόσμος υπέφερε από την πείνα>>