Η Πρωτοβουλία Φιλίππων πολιτεία, δημιουργήθηκε από πολίτες για να διεκδικήσει για την περιοχή των Φιλίππων, τη δημιουργία ενός δήμου, του Δήμου Φιλίππων, που να πληροί όλα εκείνα τα κριτήρια που θα εμβαθύνουν τη δημοκρατία και ταυτόχρονα θα δίνουν προοπτικές ισχυρής ανάπτυξης του τόπου μας.

Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2018

ΟΙ ΚΡΗΝΙΔΕΣ ΤΟ 1936. ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΛΗΣΗ ΧΟΡΕΥΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΠΟΔΙ!



  Μία φωτογραφία που έχει διπλή αξία! Από τη μια μεριά μας δείχνει ένα στιγμιότυπο από την καθημερινή ζωή στις Κρηνίδες του 1936 και από την άλλη τη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης. Όταν μέσα σου έχεις θέληση για ζωή, τότε το γεγονός πως έχεις χάσει το ένα σου πόδι δεν σε εμποδίζει σε τίποτα να χορέψεις μαζί με τους άλλους συγχωριανούς σου! Η φωτογραφία είναι από το προσωπικό και οικογενειακό αρχείο της κυρίας Συμβούλας Πιπερίδου, μέρος του οποίου μας απέστειλε με πολύ αγάπη με σκοπό να δώσουμε εικόνα στο πρόσφατο παρελθόν μας! Πρόκειται για τις Κρηνίδες του 1936 και μία καθημερινή εικόνα που θα συναντούσε ένας επισκέπτης. Το καφενείο είναι του Μιχάλη Παπαδόπουλου, του παππού της κυρίας Συμβούλας ( Πιπερίδης είναι το επώνυμο του συζύγου της, το πατρικό της είναι Παπαδιπούλου ). Ο Παπαδόπουλος Μιχάλης είναι πολύ πιο γνωστός με το όνομα «παλάσης» και είναι από τα σημαντικά πρόσωπα της νεότερης ιστορίας των Κρηνίδων. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, βούλγαροι στρατιώτες τον σκότωσαν ( χτυπώντας τον και δέρνοντας τον ) επειδή είχε στο κάρο του ένα κιλό αλεύρι! Μαζί με τον Αναστάση της Μενέντας ήταν τα δύο θύματα ( που κατέληξαν από ξυλοδαρμό ) της βουλγαρικής φασιστικής βαρβαρότητας! Θα κάνουμε ένα ειδικό αφιέρωμα στα δύο αυτά πρόσωπα της ιστορίας των Κρηνίδων. Ο Παλάσης, λοιπόν, στη φωτογραφία είναι ο ένας εκ των δύο χορευτών, ο αρτιμελής. Ο άλλος, με το ένα πόδι και την πατερίτσα, είναι ο Φίλιππας ο τσαγκάρης. Το επάγγελμά του είναι προφανές, όπως και η θέλησή του για ζωή. Τα πράγματα ήταν πολύ απλά για τον Φίλιππα τον τσαγάρη, ήθελε να χορέψει, σηκώθηκε και χόρεψε. Έχω την αίσθηση πως ούτε που θυμήθηκε ό τι του έλειπε το ένα πόδι! Το ακριβές σημείο ( τοποθεσία  του καφενείου του Μιχάλη Παπαδόπουλου μας είναι γνωστό. Είναι απέναντι από την παλαιά κοινότητα Κρηνίδων, εκεί που τώρα είναι η οικία της Γεωργίας Καλογήρου. Το 1936, την χρονιά που βγήκε η εν λόγω φωτογραφία, τελείωσαν και οι εργασίες κατασκευής του κτήρίου της νέας ( τότε, παλιά σήμερα ) κοινότητας. Δεν είναι σίγουρος 100%, αλλά νομίζω πως αυτή ήταν η χρονιά!

Τάσος Σαββίδης
Κρηνίδες Φιλίππων, 27/12/2018

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου