Η Πρωτοβουλία Φιλίππων πολιτεία, δημιουργήθηκε από πολίτες για να διεκδικήσει για την περιοχή των Φιλίππων, τη δημιουργία ενός δήμου, του Δήμου Φιλίππων, που να πληροί όλα εκείνα τα κριτήρια που θα εμβαθύνουν τη δημοκρατία και ταυτόχρονα θα δίνουν προοπτικές ισχυρής ανάπτυξης του τόπου μας.

Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2018

ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΣΟΥ;



        Σαν σήμερα πριν από, όχι και πολλά, χρόνια γεννήθηκε ο Κυριάκος Κελίδης. Πολλά χρόνια δάσκαλος, αυτός και η γυναίκα του η Σοφία, υποδιευθυντής στο 1ο δημοτικό σχολείο Κρηνίδων πριν μερικά χρόνια και το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στους Φιλίππους τα τελευταία. Συγχωρέστε με για τον εγωισμό, το blog δεν είναι προσωπικό, αλλά επειδή όλοι τον αγαπάμε ως άνθρωπο και φίλο, σκέφτηκα να του γράψω και να του στείλω το δώρο μου από εδώ! Ο Κυριάκος δεν υπήρξε δάσκαλός μου στο δημοτικό ( οριακά θα μπορούσε ). Υπήρξε όμως δάσκαλός μου στην ιστορική αναζήτηση, στο συνεχές ψάξιμο της ιστορίας. Κανείς δεν ξεφύτρωσε μόνος του από το πουθενά και τα είπε όλα μόνος του! Ακόμα και ο μέγιστος του ανθρωπίνου είδους, ο Αριστοτέλης, είχε δάσκαλο τον Πλάτωνα που με τη σειρά του είχε δάσκαλο τον Σωκράτη. Είναι δάσκαλός μου, όχι επειδή μου έμαθε κάποια πράγματα για την ιστορία των Φιλίππων ( αν και είναι βαθύς γνώστης της ιστορίας της περιοχής), αλλά ( θεωρώ ) διότι μου έμαθε να αμφισβητώ δημιουργικά! Δηλαδή να ψάχνω στις πηγές για διαφορετικές αλήθειες! Τι δώρο θα μπορούσα να του κάνω στα γενέθλιά του λοιπόν; Γνωρίζω πολύ καλά , ό, τι το δασάκι κάτω από την ακρόπολη των Φιλίππων είναι χώρος ιερός για τον ίδιο. Είναι ο χώρος που αγαπά και του αρέσει να πηγαίνει συχνά. Άλλωστε, όσοι και όσες υπήρξαν μαθητέ
ς και μαθήτριές του, πολλές φορές έκαναν μάθημα στο δασάκι. Ήταν, και είναι, κάτι που του αρέσει πολύ, να κάνει μάθημα εκτός αίθουσας σε χώρους φυσικής ομορφιάς. Το κοινό στοιχείο είναι πως και η δική μου τάξη στο δημοτικό έκανε πολλές φορές μάθημα στο ίδιο δασάκι. Ένας άλλος σημαντικός δάσκαλος, ο κ. Παρτσαλίδης, συνήθιζε να μας πηγαίνει εκεί για μάθημα! Έτσι λοιπόν σκέφτηκα να πάω στο δασάκι, παρέα με το μαντολίνο μου, και να παίξω δύο κομμάτια για αυτόν. Το πρώτο είναι μία συρραφή από μοιρολόγια και παραμύθια του Λουδοβίκου των Ανωγείων και το δεύτερο ένας δικός μου αυτοσχεδιασμός. Μια μουσική απεικόνιση της αγωνίας μου για την νεράιδα του δάσους που όλο την ψάχνω και ποτέ δεν τη βρίσκω! Χρόνια πολλά δάσκαλε!

Τάσος Σαββίδης
Κρηνίδες Φιλίππων, 27/12/2018

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου