ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1948. ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΑΦΟΥΤΟΥ ΑΝΟΙΞΑΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΤΡΕΙΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΒΓΑΛΑΝ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ. 70 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!

17 Σεπτεμβρίου του 1948. Ακριβώς πριν 70 χρόνια. Τα σχολεία έχουν ανοίξει μερικές ημέρες πριν και τρεις πιτσιρικάδες αποφάσισαν να βγάλουν μια αναμνηστική φωτογραφία. Κανείς τους, φυσικά, δεν ήξερε τότε, πως μετά από 70 χρόνια θα αποτελεί ιστορικό ντοκουμέντο στα χέρια των επόμενων γενιών!  Τρία πράγματα είναι που τράβηξαν, τουλάχιστον τη δική μου, προσοχή. Το πρώτο είναι πως τα παιδιά είναι ξυπόλητα! Θυμάμαι ένα τεύχος τους ΛΟΥΚΥ ΛΟΥΚ, στο οποίο ο ίδιος ο ήρωας διάβαζε μία εφημερίδα η οποία είχε μία στήλη χρησίμων πληροφοριών. Κάπου λοιπόν, έγραφε πως : « αν θέλετε να διατηρούνται τα παπούτσια σας περισσότερο, να τα φοράτε λιγότερο»! Μάλλον αυτό πράττουν οι μικροί μαθητές της φωτογραφίας. Βέβαια υπάρχει και ένα υποερώτημα, αν έχουν να φορέσουν γενικότερα παπούτσια, ώστε να κάνουν οικονομία στο φόρεμά τους! Από όσο μπορώ να γνωρίζω, δεν είχαν! Μόνο κάτι τσαρούχια, από δέρμα γουρουνιού τα οποία δεν είχαν ζωή παραπάνω από ένα απόγευμα. Το δεύτερο είναι τα ξυρισμένα κεφάλια των μικρών μαθητών. Όχι, δεν είναι χρυσαυγίτες! Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος μόλις έχει τελειώσει και τα παιδιά της φωτογραφίας τον έχουν ζήσει καλά στο πετσί τους. Νοσταλγοί του Χίτλερ θα εμφανιστούν πολύ αργότερα. Δεν ξέρω αν αυτά τα ανθρωποειδή, βλέποντας αυτή τη φωτογραφία νιώθουν υπερήφανοι.
Πάντως συνέπια του ινδάλματός τους είναι. Τέλος πάντων, τα παιδιά έχουν ξυρισμένα κεφάλια καθώς είναι ένας από τους τρόπους αντιμετώπισης της ψείρας που θέριζε κυριολεκτικά την εποχή εκείνη! Το τρίτο είναι τα κοντά παντελονάκια και τα λευκά πουκάμισα. Τα παιδιά τα έχουν αναγκάσει να είναι ντυμένα ομοιόμορφα, μιας και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν στολή! Τα κοντά παντελονάκια δεν έχουν να κάνουν με το ότι είναι Σεπτέμβριος και ακόμα ο καιρός είναι ζεστός. Και Ιανουάριος να ήταν με παγωνιά και χιόνια, πάλι κοντά θα φορούσαν! « Τα πόδια μας μελάνιαζαν από το κρύο! Σηκώναμε τις κάλτσες όσο πιο ψηλά μπορούσαμε ώστε να καλύψουμε τις γυμνές επιφάνειες του δέρματός μας. Ποιος μαλάκας το σκέφτηκε αυτό με τα κοντά παντελονάκια στα παιδιά και ποιοι ηλίθιοι το δέχτηκαν»; Μου λέει συχνά ο πατέρας μου. Είναι ,πατέρα, οι λεγόμενοι ΠΟΥΡΙΤΑΝΟΙ. Αυτοί που είναι καθαροί, αυτό σημαίνει η λέξη. Έχουν βάλει την ψυχή τους στο πλυντήριο ψυχών και την έχουν καθαρίσει. Υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν! Φυσικά δεν χρειάζεται να πούμε μαθητές ποιανού σχολείου είναι. Το 1948 υπήρχε ένα μόνο δημοτικό σχολείο. Το σημερινό πρώτο. Πιθανόν, κάπου εκεί να είναι και η φωτογραφία. Εκείνη τη χρονιά όμως, έγινε κάτι πολύ σημαντικό. Χτίστηκε ο δεύτερος όροφος του σχολείου, μέχρι τότε ήταν μονόροφο!

Δρ. Τάσος Σαββίδης

Κρηνίδες Φιλίππων, 17/09/2018