ΟΙ ΚΡΗΝΙΔΕΣ ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. 1926 – 2018. Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΤΗ.

       

Είναι στιγμές που θυμώνεις, απελπίζεσαι, σε πιάνει το παράπονο. Σε μας τους ερευνητές συμβαίνει συχνά αυτό. Τελευταία βγαίνουν στην δημοσιότητα φωτογραφίες από το προσωπικό αρχείο του Paul Collard, του Γάλλου αρχαιολόγου, υπευθύνου για τις ανασκαφές την Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στους Φιλίππους. Πέραν από το πλούσιο φωτογραφικό υλικό για την πορεία των ανασκαφών, υπάρχει και μία λεπτομέρεια που, σήμερα τουλάχιστον, είναι πολύ σημαντική. Ο Paul Collard έμενε στις Κρηνίδες καθ’  όλη την διάρκεια των ανασκαφών! Γιατί είναι σημαντικό αυτό; Εξ’  αιτίας του γεγονότος αυτού έβγαλε και αρκετές φωτογραφίες από τον οικισμό των Κρηνίδων, φωτογραφίες που μας αποκαλύπτουν εικόνες που έχουν ξεχαστεί. Γιατί αυτό το γεγονός με εκνευρίζει; Επειδή οι φωτογραφίες αυτές δημοσιεύτηκαν πρόσφατα και οι Κρηνιδιώτες που ζούσαν τότε, έχουν πεθάνει όλοι! Αυτό είναι κακό διότι δεν  μπορούμε να πάρουμε περισσότερες πληροφορίες για τα μέρη που απεικονίζονται και για το τι ακριβώς απεικονίζουν. Τα χρόνια που ακολούθησαν πολλά από τα κτήρια γκρεμίστηκαν επειδή ήταν ήδη πολύ παλιά και επικίνδυνα μα καταρρεύσουν. Έτσι, ακόμα και οι άνθρωποι που σήμερα είναι 90 χρονών και λίγο παραπάνω, δεν πρόλαβαν αυτές τις εικόνες ή ήταν πολύ μικροί για να τις θυμούνται! Η φωτογραφία που δημοσιεύουμε σήμερα απεικονίζει μία γειτονιά στην οποία, σήμερα, δεν υπάρχει ούτε ένα κτήριο από αυτά που απεικονίζει. Ο φωτογράφος που κάνει τη λήψη, πρέπει να στέκεται λίγο πιο κάτω από την παλαιά κοινότητα των Κρηνίδων. ο δρόμος είναι λιθόστρωτος με αυλάκι διαφυγής των νερών της βροχής στο κέντρο του. Είναι η μόνη φωτογραφία που απεικονίζει τέτοιον δρόμο στις Κρηνίδες εκείνης της εποχής. Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία και καμία άλλη εικόνα υπάρξεως τέτοιου δρόμου στις Κρηνίδες. Παρόμοιοι δρόμοι υπήρχαν πολλοί την ρωμαϊκή περίοδο, αλλά αυτοί δεν γνωρίζω να είχαν αυλάκι στο κέντρο τους, αν θεωρήσουμε πως είναι απομεινάρι εκείνης της περιόδου, δηλαδή 2000 χρόνια πρίν! Τα τέσσερα ( 4 ) σπίτια που φαίνονται μπροστά στην φωτογραφία, μας δίνουν κάποια εικόνα πιο ρεαλιστική. Τα δύο πρώτα δεν φαίνονται καλά, καθώς από κάτω τους κάθεται ο Paul Collart , που βγάζει την φωτογραφία. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που θυμούνται αυτές τις οικίες και τους ιδιοκτήτες τους. Τα δύο επόμενα κτήρια δίνουν μια πιο σαφή εικόνα. Τα θυμούνται έτσι ακριβώς, αλλά « όχι έτσι ακριβώς»! Αυτοί είναι η απάντηση που μου έδωσαν! Εννοούν πως θυμούνται αυτές τις οικίες, με κάποιες διαφοροποιήσεις, βέβαια, το να γίνουν κάποιες επεμβάσεις και κάποια συντήρηση στα κτήρια οι οποίες θα επιφέρουν και μικρές αλλαγές στην εικόνα τους είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό! Στο βάθος του δρόμου υπάρχει ένα καφενείο και ένα μεγάλο δένδρο. Κάτι συμβαίνει και στο καφενείο υπάρχει πολύς κόσμος! Ή είναι Κυριακή, ίσως κάποια αργία, ή για κάποιον άλλον λόγο έχουν μαζευτεί εκεί! Στο σημείο που είναι το καφενείο φαίνεται να είναι μικρή πλατεία. Όπως μου εξήγησαν οι παλαιότεροι που είδαν την φωτογραφία, δεν υπήρχε καμία πλατεία, απλά ο δρόμος έστριβε προς τα αριστερά και έκανε ένα πλάτωμα! Το μεγάλο δένδρο κοντά στο καφενείο μας χαλάει λίγο το αφήγημα, καθώς κανείς, από τους παλιούς, δεν το θυμάται. Ακόμα και αν το κόψανε θα υπήρχε το κομμένο κομμάτι του κορμού, εκτός και αν έβγαλαν και αυτό για κάποιο λόγο. Όσον αφορά το καφενείο, αυτό καθ’  αυτό, όλοι το θυμούνται και συμφωνούν. Είναι το καφενείο του Μπάτη, από τα πρώτα καφενεία που άνοιξαν οι πρόσφυγες στις Κρηνίδες. Για την ακρίβεια μπακαλοταβερνα!  Αν η φωτογραφία μπορούσε να συνεχίσει και μάλιστα να στρίψει αριστερά, θα είχαμε μια πιο γνώριμη εικόνα. Αυτό διότι θα μας έβγαζε στην καπναποθήκη που υπάρχει ακόμα και σήμερα, ως οικία. Δηλαδή, μετά το καφενείο, ο δρόμος έβγαζε αριστερά ( όπως και σήμερα ) και έτεμνε το δρόμο που πηγαίνει προς το 1^ο δημοτικό σχολείο ( όπως και σήμερα ). Η δεύτερη φωτογραφία είναι, περίπου από το ίδιο σημείο, και απεικονίζει την ίδια περιοχή όπως είναι τώρα! Κρατάω μία επιφύλαξη για το αν πρόκειται πράγματι για φωτογραφία των Κρηνίδων και όχι της Θεσσαλονίκης. Έχω διαπιστώσει πως γειτονιές των Κρηνίδων, εκείνης της εποχής, ομοιάζουν εκπληκτικά με μικρές γειτονιές της Θεσσαλονίκης. Αναφέρομαι στην αρχιτεκτονική των κτηρίων.

Δρ. Τάσος Σαββίδης                                                                                                                 Κρηνίδες Φιλίππων, 16/09/2018